آکوردهای هومن بختیاری

یه غریبه اومد از راه با من آشنا شد با تموم خستگیهاش با من همصدا شد خونه دل از محبت گرم و با صفا شد به غرور گذشته رسیدم به هوای گذشته پریدم چی بگم ندونسته دلم رو به غریبه سپردم اون غریبه رو ساده شمردم گول چشم سیاهشو خوردم رفت از این شهر که دلم رو به خون بکشونه جون من رو به لب برسونه جای دیگه آتیش بسوزونه ندونستم که غریبه هرچی باشه یه غریبست ندونستم که غریبه هرچی باشه یه غریبست

من زنـــده بودم اما انگار مرده بودم از بس که روزها را با شب شمرده بودم یک عمر دور و تنها تنها به جرم این که او سرسپرده می خواست من دل سپرده بودم یک عمر می شد آری در ذره ای بگنجم از بس که خویشتن را در خود فشرده بودم یک عمر دور و تنها تنها به جرم این که او سرسپرده می خواست من دل سپرده بودم در آن هوای دلگیر وقتی غروب می شد گویی ب