جدیدترین آکوردها

رفت و نوای غم ز طنین ترانه من نشنود رفت و کلامی هم دل من دگر از غم او نسرود شد سپری عمری خبر از مَه رفته من نرسید بین به پیامی هم گره از دل خسته من نگشود نیمه شبان تنها در دل این صحرا گمشده خود را می جویم من که هم آوازم با سخن سازم راز جداییها می گویم من کیَم آهی مانده به لبها آتش عشقی

چی تو چشاته که تو رو انقد عزیز میکنه این فاصله داره منو بی تو مریض میکنه اینکه نگات نمیکنم یعنی گرفتار توام رفتن همه ولی نترس من که طرفدار توام هر چی سرم شلوغ شد رو قلب من اثر نذاشت بدون تو دنیای من انگار تماشاگر نداشت منو نمیشه حدس زد با این غرور لعنتی

هـالـالـای لالالا لالالا لالالالای هـالـالـای لالالا لالالا لالالالای هالالالالای هالالالالای هالالالای تو بیا تا برقراره دنیا منو تو به عشق هم بنازیم مثل ماهی توی آب دریا واسه هم قصر صدف بسازیم پشت ابرا برسه صدای خنده ما بره باز هم بالاتر نزدیک ستاره ها تو قلبون جون بگیره آرزو ها هالالا

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود روبروی بچه ها قصه گو نشسته بود قصه گو قصه میگفت از کتاب قصه ها قصه های پرنشاط قصه های آشنا قصه ی باغ بزرگ قصه ی گل قشنگ قصه ی شیر و پلنگ قصه ی موش زرنگ قصه ی باغ بزرگ قصه ی گل قشنگ قصه ی شیر و پلنگ قصه ی موش زرنگ آقای حکایتی اسم قصه گوی ماست

روزا با تو زندگی رو پر از قشنگی میبینم شبا به یاده تو همش خوابای رنگی میبینم چشم تو رنگ عسل توی چشم تو نگاه مثل شاه بیت غزل لب تو غنچه نیمه بازه باغ تن تو آتیش سوزنده داغ قدتومثل سپیداره بلند دل تو نرم تر از صبح پرند نرم تر از صبح پرند نرم تر از صبح پرند قرمزیه لبای تو تو هیچ مدا

ﻣﻦ اون ﺷﻬﺮ دورم ﻛﻪ درﻳﺎ ﻧﺪاره‌ ﻛﻪ ﺑﻰ ﺗﻮ ﻏﺮوﺑﻢ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻧﺪاره ﻣﻦ اون ﺷﻬﺮ دورم ﭘﺮ از ﺟﺎی ﺧﺎﻟﻰ ﭘﺮ از آرزوی ﻳﻪ ﺟﺸﻦ ﺧﻴﺎﻟﻰ ﭼﻘﺪر ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﺑﻪ دﻟﺒﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎم ﺑﻪ ﻳﻪ ﺧﻮاب راﺣﺖ واﺳﻪ ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎم ﺑﺎ ﻳﻪ ﺑﺎﻟﺶ ﭘَﺮ ﭘُﺮ از آرزوﻫﺎ ﭼﻘﺪر ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﺑﻪ ﭘﺮواز ﻗﻮﻫﺎ ﺧﺪا رو ﭼﻪ دﻳﺪی ﺷﺎﻳﺪ

چشم خمار هزار هزار دیدم صورت زیبا بیشمار دیدم رهزن دل قطار قطار دیدم اما تو بهترین بودی بینظیر آی دلپذیر تو نازنین ترین بودی بینظیر آی دلپذیر حالا که روز به روز عزیزتر میشی آی بینظیر فرصت دوس داشتن و از من نگیر آی دلپذیر گل گلاشون مهر و وفا نداشتن خوب خوباشون با ما صفا نداشتن ناز نازاشون جز ادعا نداشتن تبلی بودن و بجز صدا نداشتن

حبیبی یا نور العین یا ساکن خَیالی عاشق بقالی سنین و لا غیرک فی بالی حبیبی حبیبی حبیبی یا نور العین حبیبی حبیبی حبیبی یا نور العین حبیبی حبیبی حبیبی یا نور العین یا ساکن خَیالی اجمل عیون فی الکون ، انا شفتها الله علیک الله ، على سحرها عیونک معایا، عیونک کفایا، تنوّر لیالی حبیبی حبیبی حبیبی یا نور العین یا ساکن خَیالی

تو مثه طلوع خورشید گاهی سرخی گاهی زردی تو مثه دوا میمونی که واسه شفای دردی تو مثه هوا میمونی تو خود زندگی هستی به شراب سرخ نابی که به من داده ای مستی واسه مهربونی تو الهی که من بمیرم توی لحظه های آخر دستای تو رو بگیرم الهی الهی الهی الهی من بمیرم بمیرم که شاید بیایی دستاتو بگیرم بذا تا برات بخونم با صدای عاشقانه که بدنبال تو هستم با یه شوق کودکانه

گفته بودم اگه برگردی دوباره غم می ره از دل و تاریکی می میره بعد از اون بی تو نشستن ها یه روزی دستای سردمو دست تو می گیره اومدی اما دیدم دست تو سرده گفتی اون روزها دیگه بر نمی گرده اومدی اما دیدم دست تو سرده گفتی اون روزها دیگه بر نمی گر

maj7 maj7 از عشقت میخوانم با یادت میمانم‌ ای تعبیر خوب فردایم از دوری میمیرم خاموشی میگیرم‌ خورشید تابان رویایم در خوابم می آیی در اوج زیبایی‌ چشمانت دریای بی پایانم لبخندت بارانی با قهرت میدانی‌ درگیر شب های بی بارانم دنیای منی ای هم نفسم‌ وابسته ی توست جان و نفسم زیبایی تو شیدایی من‌

ﺑﺎز ﭘﺎﻳﻴﺰ ﻣﺮا ﻳﺎد ﺗﻮ اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﺒﻴﻦ ﺳﺨﺖ اﻓﺴﺮده دل و ﺳﺎﻛﺖ و ﺑﻰ رﻧﮓ ﺷﺪم ﻣﻴﺮوم در دل اﻳﻦ ﺟﺎده ی ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺑﺎز ﻫﻤﺎن ﺷﺎﻋﺮ دﻟﺘﻨﮓ ﺷﺪم ﻣﻦ ﭘﺮﻳﺸﺎن ﺗﺮ از آﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ زﺧﻤﻢ ﺑﺰﻧﻰ ﻏﻢ ﭼﺸﻤﺎن ﺗﻮ ﺑﺮ اﻳﻦ دل دﻳﻮاﻧﻪ ﻧﺸﺴﺖ ﺑﺎ ﻛﻪ ﻧﺠﻮا ﺑﻜﻨﻢ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ را ﺑﺎز ﭘﺎﻳﻴﺰ رﺳﻴﺪ و دﻟﻢ ا

ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮم رو ﺳﻮزوﻧﺪی دﻟﻢ ﺑﺒﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺗﻮ ﺟﺎ ﻣﻮﻧﺪی دﻟﻢ ﮔﻤﻢ ﻛﺮدی ﻣﻨﻮ ﺗﻮ ﻧﺎﻛﺠﺎ ﺑﮕﻮ آﺧﻪ ﻛﺠﺎ ﻣﻮﻧﺪی دﻟﻢ ﻣﻦ از دﺳﺖ ﺧﻮدم ﻧﺎراﺣﺘﻢ ﺗﻮ دﻳﮕﻪ زﺧﻢ روی زﺧﻤﺎم ﻧﺰن آﺧﻪ ﺳﻨﻰ ﻧﺪارم ﻟﻌﻨﺘﻰ ﻛﻪ ﺷﻮﻧﻪ ﻫﺎم ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺧﻢ ﺷﺪن دﻣﺎر از روزﮔﺎر ﻣﻦ در آوردی دﻟﻢ ﭼﻘﺪ ﻏﺼﻪ ی اﻳﻦ و اوﻧﻮ ﺗﻮ ﺧﻮردی دﻟﻢ ﺳﻔﻴﺪ ﻛﺮدی ﻣﻮﻫﺎﻣﻮ ﺑﺲ ﻛﻦ اﻳﻦ دﻟﺘﻨﮕﻴﻮ ﺑﺒﻴﻦ ﺗﻮ ﭼﻪ ﺑﻠﺎﻳﻰ ﺳﺮم آوردی دﻟﻢ دﻣﺎر از روزﮔﺎر ﻣﻦ در آوردی دﻟﻢ ﭼﻘﺪ ﻏﺼﻪ ی اﻳﻦ و اوﻧﻮ ﺗﻮ ﺧﻮردی دﻟﻢ ﺳﻔﻴﺪ ﻛﺮدی

دوباره خاطره هات تو سرم قطار شد روی شونه هام غمه لعنتیت سوار شد آخرین خنده ی تو جلو چشمام تار شد هر یه دونه خاطره ات یه پاکت سیگار شد یه خیابون درد و یه دل شبگردو دنیای نامردو جاگذاشتی واسم یه غم کش دار و چشم های بیدار و تل ته سیگارو جا گذاشتی واسم زخم

نپرس در هوای تو کدام لحظه گم شدم همان همان زمان که رفتی من از شروع ماجرا به انتها رسیده ام نشان به آن نشان که رفتی پس از تو خانه خانه نشد هوایم عاشقانه نشد جنون مرا ندیده گرفتی در آن غروب سرد خزان تو را صدا زدم که بمان ولی تو ناشنیده گرفتی به یک نگاه آشنا تمام هستی مرا گره زدی به تار و پودت در ان

میدونم دوسم نداری دیگه پیشم نمیمونی بذار تا بهت بگم که یه چیزایی نمیدونی تو واسم عزیز جون بودی توی رگ هام مثل خون بودی کاشکی با من مهربون بودی کاشکی با من مهربون بودی به یاد تو بودم حتی وقتی تو به یاد من نبودی حتی وقتی دلمو شکوندی حتی وقتی رفتی و نموندی به یاد تو بودم حتی وقتی تو با غریبه نشستی حتی وقتی تو نامه نوشتی عاشق یه کس دیگه ای هستی