آکوردهای اکتاو

ببند چمدونتو میریم از این خونه صبح تهران بودیم هر جایی باهم دیدیم همه جورشو بیا دیگه بحث نکنیم نشیم از هم عصبانی ما دوتاییم ولی یه بلیط تو پاکته واسه پرواز هفتصد و سی میمونم اینجا همیشه با تو کنارت پیشت گشتم کل دنیا رو هیچجا تهران نمیشه

تن تو گرم دوتایی مست افتادیم از فک چشمتو بستی سرتو خم گرفتی دستامو نفست حبس میزنی چنگ منو هر جا برم به یادتم چون مث تو ندیدم ندیدم ندیدم با این آدما غریبم عجیبن غریبن من مث تو ندیدم ندیدم ندیدم حتی هیشکی نیست شبیتم شبیتم شبیتم اگه عشق تو هوا بود برات کلشو میکردم اجرا حتی اگه تو رابطه بودم با کسی‌ باهاش میکردم

نگاه کنیم ما به ابرا لبخندات قشنگه لای اخمات یه عمر هم بشینم پای حرفات‌ واسه دلگرمی پس مال من باش تو هستی و باز میده بوی عود خونه کاغذای رنگی و مداد رو به رومونو مینویسی روشون که دوست دارم میسازیم قایقای کاغذی واسه رودخونه نه خسته نیستیم خستگی راه اخه همه چی به من و تو بستگی داره باید تو اسمون من پس بشی ستاره نرسیدن به هم یه حرف بی حسابه تو کنارم باش که تلخ میشم دوری تو همیشه و همه جا کنار من بودی تو همون نیمه ای بودی که گ

دیشب بعد چند سال حرف زدیم دوباره کل چتمونم شروع شدش از همین سواله که یادته چی کارا کردم عشقم بهت ثابت بشه تو گفتی بچه بودیم چقدر یادش بخیر برا من هیجان برا تو بازی هفده بودیم و الان چیزی نمونده که تا سی من یادمه تو اگه یادت نیست با این که الان نه تو اونی که میخوام و نه من اون که میخواستی ولی هنوزم برا من میکنی با همه فرق حتی اگه دیگه نباشیم آدم قبل خط خطی میکردی اعصاب منو ولی خطای تنتو هنوزم یادمه من من یادمه تو اگه ی

بم میگه بچه فیمسه ولی گردن نمیگیره بیچاره نگرسه از فیمسی زیادی دپرسه باباشم ا کازینو داره یه شمال قبرسه میگه واسه دیت میبرمت بانکوک اوکی میگه فرق داره پاسپورتش فقط نداره توش ویزای استانبول خلاصه که فیم دستو پاشو بسته زده فن شده فن زده خسته فکرش الان تو شر|مه ولی میگه زندگی خوبه توی لحظه این کلاسش ه

la vie est belle Lancome دافم بوی میده دست تکون برام از توو بالکن عه بغل استخر Lamping برنامه Moet& Chandonهیز لیمویی با Two piece بدن ظریف تو توو این Godis نرم و شیرین به سوئدی Backwood می خوام این یکیو بپیچم جای چسب بش بزنی تو لیس نزدیکم حست میکنم بیبی قلبمو باهات فقط با تو نصف نصف می کنم نه دست خودم نی من هی همش فکر بهت می کنم دوست پسرتم نم

ازت خیلی ممنونم که کردی منو دیوونه اصلا نفهمیدیم دعوا سر چی بوده میدونم سیگارت الان از پنجره بیرونه بیبی ببین بارونه بیبی ببین بارونه شاید داره آسمون خاطرات و میشوره وقتی رفتی خونه دیگه چرک و سرد و بی روحه میدونم میام یادت بازم میشی نیست تو مه بیبی ببین بارونه ؛ بیبی ببین بارونه میگفتم نباشم میگفتی نمیشه میکشیدی یه قلب رو بخار شیشه اما میدونستی که جاش روی شیشه میمونه بیبی ببین بارونه ؛ بیبی ببین بارونه

حقم نبود انقد بد شم شاید تموم بشه امشب صبرم آره کنار تو آرومم ولی خاطره هات حیفمم کردن نمی دونی ولی اوضام بده بی تو درک میکنم با قرصام هرزگیتو چقدر بد کردی به من بگو بد کردی به من لعنتی سر چی تو شاید یه روزی از یادم بری دیگه هیچ جوره نتونی عذابم بدی دیگه نفرت بمونه نه وابستگی واسه همیشه تو واقعا بری شاید یه روزی از یادم بری دیگه هیچ جوره نتونی عذابم بدی دیگه نفرت بمونه نه وابستگی واسه همیشه تو واقعا بری ش

میگذرن این روزا تموم میشن میرن میخندیم بازم امید هست خسته از خبرای بد ترس از صدای نفسای هم حبس شدیم تو اتاقامون همه ولی تهش میشکنیم این قفسای سردو دلم تنگ شده دستاتو بگیرم بغلت کنم همه حرفاتو بگی بعد بدون ترس این ویروسِ لعنتی قدم بزنیم با هم همه جای این شهر دلم تنگ شده واسه دوستامون همونا که بودیم هر روز با هم همونا که از هم خسته میشدیم فکر میکرد

قرصامو قرصامو بهم بدین وقت تلفه این دو سالو بهم بدین بهم بگین یه خواب زندگیم هرچی که خوبه از اونا بهم بدین قرصامو بدین تا خط پایان تو مسابقه ایم منو مغزم تو این اوضاع لهی واسه همین چیزاس که خوش سابقه ایم سفید زرد بیارین آبی و رنگی که این حال دیگه حالیه رد نی یکی دیگه بالا ثانیه بعدی چهار شم که باطری تعطیله من یکی میگفتم سست نمیشم حالم بد شد با پست دیشب جلوم باز باید قرص بچینن یادم

یه ربع به پنج میخوره دو تا بطری به هم میشدیم کنار شومینه گرم ساکت فکر میکردیم کلی به تهش راهه حس بدی که همیشه هست هیچی حرف نزدیم هیچی حرف نزدیم ساعت داره میشه نزدیک ده مهم نی چی میگن بقیه نه ما نبودیم از عوض شبیه هم سر صبح یه نامه روی میزو باید برم اما دوست دارم از صمیم قلب از صمیم قلب از صمیم قلب از صمیم قلب , از صمیم قلب از صمیم قلب از صمیم قلب میز شام دوتا شمع تو بشقاب دست پختم ظرفا رو میشس