آکوردهای احمد کربلایی

تو گل سرخی ، من یه برگ زردم پرم از غصه ، همنشین دردم دل من ، مونده در کویر حسرت چه کنم بی تو در دیار غربت چه کنم با این آه سرد و خسته چه کنم با این شعر دل شکسته ابرچشم من باز، میل گریه داره تا به کی می تونه اشک غم بباره من که دل