آکورد هیچ بهرام

Gm         
مثل یه آه سرگردون 

Gm
تو کلی گوش بی تفاوت 

Gm
برف رو قله های ابرز 

Gm
که تاب گرما نیوورد 

Gm
مثل نتیجه یه کنکاش

Gm
بدون حس و حال کاوش 

Gm
من هیچم

Gm
مثل نهال بی جوونه
 
Gm
که کنده شد یه باره از بن

Gm
مثل اون کودکان در کوچ

Gm
که لای موج ها شدن گم

Gm
 مثل تو بازی سیاست 

Gm
 نظر توده های مردم 

Gm
 من هیچم 

Gm
مثل فرصت تخیل توی بحران معیشت 

Gm
 عزم گوینده اخبار 

Gm
واسه انعکاس حقیقت 

Gm
مثل اهمیت انسان توی پهنای طبیعت

Gm
من هیچم 

Gm
ببین که اسب ما

Gm
 رمیده به دشت نغمه های مبهم 

Gm
نشسته صورت خیالم

Gm
 به تماشای حق شمردن

Gm
چه خوش صدا شاعرانم

Gm
 اما بی زنم و گربم 

Gm
من هیچم

Gm
من هیچم

Gm
هیچم

Gm
من هیچم

Gm
هیچم

Gm
من هیچم

Gm
هیچم

Gm
من هیچم

Gm
هیچم

Gm
یک دو مینم امتحان

Gm
تا سبک میشم میدم دل به باد

Gm 
حرف میزنم با دد پت هام

Gm
حتی هی نگا دنبال اشتبام

Gm
تولد جبر زندگی دلبخواه 

Gm
بگو تو میری یا بالا 

Gm
ترس از عمق داری یا ارتفاع 

Gm
یا خود انتخاب

Gm
تو باختی چون مارمولکتو دیدی اژدها

Gm
امان امن از حرف زور

Gm
پرواز بلد نمیخواد نردبون 

Gm
تو نمیزنم از ترسشون

Gm
در نمیام کلا با عقله جور

Gm
میشم کبریت هنوز تو شهر چوب

Gm
صدام قلم تو خون نوشتم زندگی بند مو

Gm
من و داغ دلم که سوخت

Gm
بارون شو ببار یذره روم

Gm
با من از راه بگو تا ابریشم

Gm
نه خورشید نمونده زردیشم

Gm
از افسردگی اول به خشم رفتم

Gm
از خشم بعد به انگیزم

Gm
منو برنگردون به ریشم

Gm
منو رها کن از خاک این شهر

Gm
منو بکن به باد بده عزیزم

Gm
تا ببینی که قاصدک میشم

Gm
من هیچم

Gm
من هیچم

Gm
هیچم

Gm
من هیچم

Gm
هیچم

Gm
من هیچم

Gm
هیچم

Gm
من هیچم

Gm
هیچم