آکورد کافه بسته رضا حدایقی

G        C      Am    

به تنهایی این کافه بسته

               G         C       Am  

به تنهایی میزای شکسته 

 G          C        Am

به من که چند سال روبروی 

G         C         Am

همین صندلی خالی نشسته 

C          Bdim    Dm

نگاه میکنی و بارون میباره

C          Bdim    Dm

قدیمارو به یاد من میاره

C         Bdim    Dm

من میبره تا اون روزگاری

C         Bdim    Dm

که پشت هر بهارش باز بهاره 

 Am    Em      Dm     Am

مثه موی پریشون شده تو

Am        G        Dm      Am

همه دنیام بجز خاکستری نیست

Am     Em    Dm    Am

برای کافه قدیمی ما

Am      G    Dm    Am

یه عمر که روزای بهتری نیست

Am    Em    Dm     Am

یه کافه که تموم خاطراتش

  Am      G      Dm   Am

مثه خودش پره تار عنکبوته

Am      Em     Dm     Am

پر از صندلی های خالی از تو

Am      G        Dm    Am

پر از کرکره های تو سقوطه