آکورد در مسیر زاینده رود احسان

Am
غروبم مرگ رو دوشم

G 
طلوعم کن تو میتونی

                                    F
تمومم سایه می پوشم

Em
شروعم کن تو میتونی

                                 Am
شدم خورشید غرق خون

G
میون مغرب دریا

                        F
منو با چشمای بازت

E              G
ببر تا مشرق رویا

                                  Am
دلم با هرتپش با هر

F
شکستن داره میفهمه

    G                      Dm
که هر اندازه خوبه عشق

Em              
همون اندازه بی رحمه

                                Am
چه راههایی که رفتم تا

F 
بفهمم جز تو راهی نیست

                           G
خلاصم کن از عشقایی

Em                 F
که گاهی هست و گاهی نیست

                                             Am
تو خوب سوختن رو میشناسی

F 
سکوتو از اونم بهتر

             G                  Dm
من آتیشم یه کاری کن

Em      
نمونم زیر خاکستر

                              Am
میخوام مثل همون روزا

F     
که بارون بود و ابریشم

          G            Dm
دوباره تو حریر تو

C           Em
مثل چشمات ابریشم