آکوردهای پوریا پوتک

اگه سیاهه قلبم چون همین آدم ها سیاهش کردن همین ها منو بیچاره کردن بگو بکَنن ته این چاله قبرم رو الآن نیستی تو هم حالا پشت باشی یا جلوم می ایستی گلم یکی دو تا بطری که مهم نیست نی میچینی چند تا ویسکی دورم من مست روزگارم و پِیک زن عالم رفیقام همه عاشق سک زدن هامم روحم مُرده ولی جسممه با من الآن خیلی دیر شده، بهم تکست نده واقعاً مهم نیست بعد من حدش کی بوده به درک پس قبلش چی بوده همه میگن میگذره میره

لطفا دکتر جوابم کن صبح ها پا سیگار و شب ها الکل این روزا هرکی هر بلایی سر آدم میاره تهش میاد میگه حلالم کن دهنم بستست و زبونم گُم مردم عوضی این زمونه هم گوه خدا اگه قطار مرگ از این وری رد شد به رانندش بگو که سوارم کن میرم جلو هر خری سوارم شده مغزم دیگه نمیکشه انگار شبا رد شده یه آدم دیوونه که نداره امیدی به این زندگی دوست داره همش فرار هم کنه اگه واقعا بده بدون برام عادیه من یه های روانیه رو گلِ موادیه وقتی هم بمیرم کسی نمیاد سر قبرم چون این زندگی میدونی همش