آکوردهای مهرداد آسمانی

تا تو با لبخندی این دنیا رو دنیا میکنی زندگی رو پایتخت عشق و رویا میکنی تو خود معجزه ای که با صدا کردن من پنجره هامو به فستیوال گل وا میکنی توی ریخت و پاش این خاموشی نا کوک من تو صدات موسیقیه لحظه رو زیبا کردنه روی هیپنوتیزم این عقربه ی رو به عقب ا

پر زد آفتاب تو هوا خانومی قباش آبی شده چیکه کرده شمعدونی لپاش چه سرخابی شده خانومی شاخه نباته خانومی یه بقچه قند خانومی خدا باهاته ایشالا بختت بلند خانومی شاخه نباته خانومی یه بقچه قند خانومی خدا باهاته ایشالا بختت بلند خانومی پلکاتو وا کن خانومی به صبح نگاه کن به من غریب غمگین خانومی یه کم دعا کن خانومی پلکا

چادر ننداز سرت چادر ننداز سرت جاش برگ یاس نازک پیچ امین الدوله بنــــــداز چشاتو مست کنو چشاتو مست کنو بشکن سر رات هر چی دیدی بی بی خاتون خون را بـــــــنــــداز چادر ننداز سرت تو چشمام چشم که میندازی بهش گردش که میندازی تو چشمام چشم که میندازی بهش گردش که میندازی سیاه مست از خود راضی میتونی خون را بـــنــــدازی

رقص تو روبه روی من جانمو تازه میکنه تکراره لحظه های نابه رقص تو ریتم وسوسه تو اوجِ حسو حاله وُ پروازه کُنده توی خوابه وقتم امشب وقته برگشتن رو به عشقه با تمامه من گم شدم از من که دوباره منو پیدا کنی رو به آینده با یه بوسه منو امضاء کنی کنارِ تو تک تک آدمارو باور میکنم

از برگ گل‌های سپید، از سبزی باغ امید الههٔ عشق مریمو به خاطر من آفرید با هیجان و التهاب با زردی طلای ناب عکس قشنگ مریمو خدا برای من کشید مریم گل ناز منه غنچهٔ گلباز منه ترانه‌ساز زندگی برای آواز منه مریم صدای پاش میاد آهسته و یواش میاد به لطف ناز قدمش بهار عشق باهاش میاد مریم قد و بالاش تکه بار نگاهش نمکه

بی تو شب تلخه و سرده ، روزم از شبم سیاه تر دیگه طاقتی نمونده ، میزنم به سیم آخر چرا گریم نمیگیره ، وقتی حالم دیگه خوش نیست مگه حال منه بی تو ، حال زار لحظه کش نیست نمیدونی نمیدونی هوا بی تو چه دلگیره نمیدونم نمیدونم ، چرا گریه م نمیگیره اینجا انتهای راهه ، اینجا آخر عذابه