آکوردهای معین زد

کجایی یعنی دلت تنگ شده واسه ی من کجایی داره که سر میره حوصله ی من کجایی خیلی زیاده فاصله ی من گفتم نرو نرو گفتم نرو نرو زدی زمین حرف منو گفتم نرو نرو گفتم نرو نرو زدی زمین حرف منو کجایی یعنی دلت تنگ شده واسه ی من کجایی داره که سر میره حوصله ی من

کف طهرونم ولی غریبم بس که دادن هی منو فریبم آب و دون دادیم ‌و ‌همه پریدن چقد جای تو خالیه پهلو‌ من کف طهرونم پی رفیقام من این شهرو‌ بدون ‌تو‌ نمیخوام دلم تنگ شده زنگ ‌بزنم بیا توام ناز کنی بهم بگی نمیام خوب بود حال دلم بات‌ دیگه حرفی نمونده بگم بات کاش بودی کل شهرو‌ بدون چتر زیر بارون برم بات خوب بود الان تو بودی یه نفس تو این تهران دودی چشمام‌ کاسه ی خونه‌ پشت همین ع

دیدی پاییزو بو نمو حس می‌کنی خیسی گونمو حس می‌کنی تنهاییتو باهام نصف می‌کنی دیدی دوتا چش بارونمو قدم زدنای آرومم یادته بهت می‌گفتم خانوممو الان کجایی که داغونمو دیدی چقد سرد دست همه کسی به کسی نمی‌گه گرمه دمت درد ما شده درد همه دل عاشقا شده انبار غم حیف چرا بارون بند نمیاد من دلم آتیشه فندک نمی‌خوام نگاه چقد شدم خسته زیاد چرا هرچی جوک می‌گم خندت نمیاد دیدی پاییزو پ چرا دوری ازم دوری و می‌گی حرف از دوری نزن

آدم و ﺣﻮا ﻣﻨﻮ ﺗﻮ ﻣﺠﻨﻮن و ﻟﻴﻠﺎ ﻣﻨﻮ ﺗﻮ اﻟﺎ و ﺑﻠﺎ ﻣﻨﻮ ﺗﻮ ﺗﺎ ﺗﻪ دﻧﻴﺎ ﻣﻨﻮ ﺗﻮ ﻫﻤﺪم ﻫﻢ ﻓﺎز ﻫﻤﻴﻢ ﻣﺤﺮم ﻫﺮ راز ﻫﻤﻴﻢ ﺑﻰ ﺑﻰ و ﺳﺮﺑﺎز ﻫﻤﻴﻢ ﭘﺲ روﻣﻮ ﻧﻨﺪازی زﻣﻴﻦ ﭘﺎﻳﻢ ﺑﺎش ﺑﻤﻮﻧﻴﻢ ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﺮﻳﻢ آدم ﺑﺎش ﻣﮕﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﻫﺴﺖ رو زﻣﻴﻦ ﺑﻨﺪ دﻟﻢ ﭘﺎره ﺷﺪ ای وای ای وای ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻛﺮد ﻛﺎرﺷﻮ ای وای ای وای ﺧﻮب ﺑﻠﺪی راﻫﺸﻮ ای وای ای وای ﭘﺲ ﺑﺒﺮﻳﻢ ﺣﺎﻟﺸﻮ ای وای

چرا رفتی زدی زیر باورام‌ کسی نشد شبیهت واقعا برام یه سفر کاش میشد بریم الان‌ شنیدم خوبه هوا مازندران تنگه دلم بد واسه جاده‌ تو که نیستی تا بریم چه فایده فکر کن الان بودی چی میشد‌ بلند میخوندیم هایده

اینکه من عاشقتم خوب به کسی چه کی میخواد به پر و بال من بپیچه یجوری پیگیرتم که میریزم بهم هی من دو رو برم تو رو نبینم یکاری کردی بره بالا توقعم عشقمون واقعیه نه یه توهم یجوری پیگیرتم که میریزم بهم هی من دو رو برم تو رو نبینم تو منو وسط این دیوونگی هول دادیا تو قول دادیا الان پاشو بیا

ﻃﺮف ﻛﻰ ﻏﺶ ﻛﺮدی رﻓﺘﻰ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﻮ ﻛﺶ ﻛﺮدی رﻓﺘﻰ ﻣﻰ دوﻧﺴﺘﻰ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﺮاﺑﻪ اﻣﺎ ﺑﺎز ﻟﺞ ﻛﺮدی رﻓﺘﻰ ﻣﻦ دﻟﻤﻮ دﺳﺖ ﺗﻮ دادم اﻣﺎ ﺗﻮ ﻟﻬﺶ ﻛﺮدی رﻓﺘﻰ ﺷﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻰ واﺳﻢ ﺟﻬﻨﻢ ﻛﺠﺎرو ﺑﻬﺸﺖ ﻛﺮدی رﻓﺘﻰ ﻋﻄﺮ ﺗﻮ ﻣﻮﻧﺪه رو ﭘﻴﺮﻫﻦ ﻣﻦ ﻣﻰ زﻧﻪ ﻏﻢ در ﺧﻮﻧﻪ ی ﻣﻨﻮ ﻳﻪ روزی ﺑﺎز ﺗﻮام ﺗﻨﮓ ﻣﻰ ﺷﻪ دﻟﺖ ﻣﻰ ﮔﻴﺮی ﺑﺎز ﺑﻬﻮﻧﻪ ی ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺑﻰ ﺗﻮ ﺑﺴﻪ ﻳﻜﻰ ﺷﺪه ﺑﻰ ﺗﻮ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻴﺎ ﺑﺒﻴﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﺮاﺑﻪ ﻫﻤﻪ اﻳﻨﺎ ﻧﺎز ﺷﺼﺘﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ آب از ﺳﺮ ﻣﻦ ﺗﻮ ﭼﻰ ﻣﻴﺨﻮای از دل ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻰ ﭼﻴﺰا ﺗﻘﺼﻴ

بحث برا چی وقتی عشق تو چشات مرده افسوس چی وقتی همه چی رو فرمه همه چی به وایبه جا کافی بخور چای هی کی میگه چی بریم بخونیم ما هایده عیب نداره عیب نداره اون خورد بت و همه چی به وایبه جا کافی بخور چای هی

شدم پرنده ای که پرکشیدن از قفس‌ حسابی سختشه تو قول دادی میای‌ الان اگه قراره باشی وقتشه تو باخت میدی که صادقی‌ که عاشقی تو این روزای سرد تو لحظه های سخت کی پای حرفشه ببین کی مَردشه  سرگردونم‌ من تو این عاشقی دنبال یه دور برگردونم برگردونم‌ من تو کوچه نگاه تو هنوز سرگردونم نمیخ

تو شبیه چله‌ی ماه‌ ای راه مرا‌ به جدایی مرسان‌ که در محفل دنیا عشق ها سرابند تو شبیه کوه الوند‌ احسنت به این همه زیبایی تو‌ تو شدی خاص ترین مخلوق خداوند   دوباره باز میزنه باد صدای بارون دوباره باز میزنم پرسه تو خیابون دوباره باز میمونمو یه دل داغون میخوابم پامیشم عوض مود پشت هم میگیره نفس اون در نذاشتن واسه قفسمون تو نفس منی  و 

من عاشقانه شاعرم به موی پر کلاغیت و پرسه میزنم تو را همیشه در حوالیت همیشه میپرستمت که هر که جز تو پوچ بود زمزمه کن به گوش من که رفتنت دروغ بود گذشت و من هنوز هم چگونه میشود بگو که دست و پا میزنم تو را که نه خودم چه شد تمام شادابیم و پاکی درون من و خنده ای که توی آن تمام من هنوز بود قدم زدم تو را شبانه تا به انتهای تو تمام آنچه دارمی یا مالک تمام تو منم اگر چه رفتی و کنار هرکه جز منی هنوزم هم قشنگ ترین نگفته های

مشق امشبم هزار دفعه‌ نوشتن از روی اسم توئه انگار روح من تو جسم توئه با خودم این شبا هی‌ اسم قشنگ تورو دیکته میکنم جز تو به کسی فکر نمیکنم تو از هرچی خوشگله سریا‌ جلو چشم حسودا نریا شوخی شوخی داره جدی میشه‌ تو منو کشتی با دلبریا تو از هرچی خوشگله سریا‌

من خودم بودم که گفتم ماندنت اجبار نیست بشکند دستی که یادت داده لااِکراه را مثل یلدا آخرین دیدار طولانی تر است آنکه یارش رفته داند حال آذر ماه را من تورا با خون دل از یاد بردم لطف کن هرکجا چشمت به من افتاد ، کج کن راه را مال من باش تو آسمون بشو منم ابراش منم اونی که مونده پای حرفاش

کجایی یعنی دلت تنگ شده واسه ی من کجایی داره که سر میره حوصله ی من کجایی خیلی زیاده فاصله ی من گفتم نرو نرو گفتم نرو نرو زدی زمین حرف منو گفتم نرو نرو گفتم نرو نرو زدی زمین حرف منو کجایی یعنی دلت تنگ شده واسه ی من کجایی داره که سر میره حوصله ی من کجایی خیلی زیاد

مشق امشبم هزار دفعه نوشتن‌ از روی اسم توئه انگار روح من تو جسم توئه با خودم این شبا هی‌ اسم قشنگ تورو دیکته میکنم جز تو به کسی فکر نمیکنم تو شدی قشنگ تر از پریا‌ تو دل کسی جز من نریا شوخی شوخی داره جدی میشه‌ تو منو کشتی با دلبریا تو شدی قشنگ تر از پریا‌ تو دل کسی جز من نری

من اینجامو تو اونجایی چرا دوریم یه عالمه من خوابم نمیبره دیگه خوابم نمیبره دلم میخواد بخندم اما خنده هام پر از غمه من خوابم نمیبره دیگه خوابم نمیبره اینجا بی تو سرده گل من یه دوس داشتن سادس حرف دل من ول کردی دستامو میترسه دل من تو بگو الان کجایی تو اینجا بی تو ا

هیشکی مث تو حال منو نمیدونه احوالمو صبح به صبح که پا میشه چشام با تو خوب و خوشحالمو با تو میشه پروانه شد و به گلا بوسه زد بودنتو هی جشن گرفت تا هفت هشت روز بعد با تو میشه تا صبح قیامت بنویسم از عشق انقده توخوبی که اصن من دیگه نمیام به چشم خنده هات علاجه مرضه درد لاعلاجه منه قهقهه بزن قربون چشات پیشتم نباشه غمت شما دمتون گرمه ولی نفستم از ج

بیا دل من برای تو بیا جون من برای تو یا همه چیزم برای تو فقط تو بمونی برای من فقط تو ... آخ زده به سر من هوای تو شیرین حرفای لبای تو من و تو نداریم من و تو که بابا هرچی برا منه برای تو قشنگه واسم صدای تو قربون حالت نگاه تو من و تو نداریم من و تو که بابا هرچی برا منه برای تو پاشو بیخیال همه چی شو به کسیم نگو دلیلشو من خودم حسابی مریضتم فرضمم بر اینه عزیزتم با اینکه گذشتت رو مخمه فهیمدم باغچه ها با آفتن ا

جرمم بشی خودم گردن میگیرمت پول سخت میاد به دست اما کم کم میگیرمت حسم انقدر شبیه هست به آن مجرم در حال فرار یدست نفس از بس که دویدست بسی تا که خوش شد دلش انگار که فراری شد است ناگهان آخر یک کوچه ی بن بست رسید سخته درک درک مردی که آلودست به تو عقل من گفتی که میره راست بود خوب حرف تو دست خود

دنبال خودم میگردم مرا ندیدی جایی میرم توی خیابونا پرسه میزد اون گاهی خواب رها کرده مرا قرص نداری پیشت از سر ناچاری شبا فکر و خیال است پیشم من خواب ندارم به خدا بس که شبا بیدارم نخ به نخ دود شدیم هم من و هم سیگارم با کسی گرچه ندارم صحبت مشترکی

سرمو محکم زدم به دیوار وقتی دیدم خالیه پاکت سیگارم تو که بی من خوشی ازم چی میخوای بعد از دوسال اومدی داری چیکارم منو خاطره هات باهم خوبیم توام نمیرفتی اگه ادم بودی نه تورو میخام و نه هیچکس دیگه مابقیشم مثه این روزا میگذره میره واقعی اومدی اما الکی بودی درگیر مادیات و آهن و پولی نفستم حق نی به دل نمیشینه مرد دائم الخمر و یه پیک نمیگیره توام ذاتت اینه عوض نمیشی که ریسمون سیاهی سفید نمیشی که پس بزا برو تنهایی خوشکل تره د برو دیگه پ چرا خشکت زده تو ای

از زمانی که تو را بین خلایق دیدم مثل یک فاتح مغرور به خودم بالیدم عشق یک بار به من گفت برو گفتم چشم عقل صد بار به من گفت نرو نشنیدم پدرم هی وصیت کرد که عاشق نشوم تو چه کردی که به گور پدرم خندیدم سالها درد کشیدم که به دردم بخوری آخرش رفتی و از درد به خود پیچیدم تشنه بودم که تو ساک سفرت را بستی حیف از آن آب که پشت سر تو پاشیدم آه ای کعبه از چشم خدا افتاده کاش انقدر به دور تو نمی چرخیدم

بر تن تو بوی منو صبح شده آهوی من امروز کجایی دست بدی همدست منی آخر این قصه یعنی باز جدایی نه بهتره پرواز کنی پنجره را باز کنی عاشقی یا نه من که صدا میزنمت وقتی که چشات روی همه بهم بگی جانم روتو نگیری ز منو یک ذره لبخند بزن ای عشقه خیالی

شاید دلت تنگ شده توام اما نمیتونی حرفی بزنی بجنب دیگه منم معطل توام اگه اینه چرا زنگ نمیزنی یواش داری آمار منو اگه میای بگو که فقط آماده شم و تو که میدونی من بیداره شبا ولی دست نمیزنه که به لیوانشم ها هنوزم خنده هات جذابه اون نگات کلی حرف تووشه شاخه گلم لای موهاته واسه اینه دستام پوچه بهم بگو از دلِ پُرت الآن حرفِ همه عشقا مغلطه شده بهم بگو از دلِ پُرت الآن حرفِ همه عشقا مغلطه شده بهم بگو از دلِ پُرت الآن حرفِ همه عشقا مغلطه

یه روزی قول دادم که نذارم کسی آرامشو از تو بگیره چه خوبه تو نمیتونی ببینی که دستم داره آروم به سمت ماشه میره تو این قصه اگه تو شهروندی واسم سخته پدرخونده بمونم نمیخوام که شکستت رو ببینم حالا که ماشه رو من میچکونم نگاه کن حال این شهرو جنونم دیدنی کرده همه میگن پدرخونده واسه چی خودزنی کرده نگاه کن مردم از عشقت نگاه کن صحنه سازی نیست اگه حتی بگم این کار قانونای بازی نیست کسی که جونشو واسه تو داده؛

دادی به پای من هر چی که داشتی لعنت به من چرا توی این خونه جاش نی تو عاشق منی من گیر قبلمم چشمام دستمه اشکام این قلم من رو به حال من سخته برای تو تف به تمام من کارت تمامه تو من مال تو ولی من دیگه نیستم باید بری و من اینجا باید بایستم باید بایستم میاد یه روزی اون موهاش مشکیه

من نشد با تو بمونم چه حیف که نشد سر تو باشه رو شونم چه حیف روی بوم از تو نقاشی کشیدم آخرش همه رنگارو پاشیدم روی بوم چه حیف دیگه دستاتو ندارم ندارم چه حیف که خاموش میشه ستارم ستارم ستارمچه حیف کدوم عکس دوتاییمونو رو طاقچه بذارمچه حیف

مال منی بذار نگات کنم تورو تورو یه عالمه هر چی صدات کنم تورو بازم کمه با اینکه میدونم تهش برام غمه مال منی دچارشم و چارمه نمیدونه کمش برام یه عالمه نمیدونه که چرا ازش سوالمه نمیدونه بی تو نمیشه سر این روزا نمیکشم من بی تو داغونم تو چی حالیت نمیشه پس اینجوری نمیشه رفت دل یهو نمیشه سرد آخه عشقو نمیشه یهو