آکورد زخم زبون محسن چاوشی

رفیق من سنگ صبور غم هام به

یه پاییز زردو زمستونه سردو

یه بند بازم من یه بند باز که دائم چشم توو چشمِ جما

همیشه خسته از روزای برفی ع

کوله بار آرزوهات رو دوشت تا کجاه

تو دل یه مزرعه یه کلاغ رو سیاه

دلواپسو بیتابم ، باز امشبم بیخوابم

به تو گفتم قبل رفتنت اگه نباشی یک روز می

سر خاک مادر من هیچکسی گریه نکردش

جوابم نکن مردم از ناامیدی شاید عاشقم شی خدا رو چه