آکوردهای محسن شمس

نپرس از حال من وقتی که دنیا منو از دیدنت محروم کرده همیشه وقتی از من دور بودی همین گریه منو آروم کرده نه دریایی بهم نزدیک بوده نه کوهی بگم سنگ صبوره تمام عمر دور از خونه بودی تمام عالم از اون خونه دوره صدای گریه هامو باد برده فقط تصویر باقی مونده از من

کبریت میکشی گم میشه صورتت تو ازدحام دود شاید بدون عشق هر روز جای تو این کافه ها نبود سیگار بهمن و خاموش و روشن و دوریت از من و این قهوه های سرد افتاده از سرم حال و هوای تو تو کافه های شهر دنبال من نگرد فردا بدون من گرم بگو مگو لبخند یک نفر از میز روبرو پر میکنه تو رو دسپاچه می شی و کبریت