آکوردهای علیرضا عصار

اگه دست و پا زدم برای انکار نبود اگه تکرار شنیدی فقط اصرار نبود بشنو آهنگمو تا  قصه رو تعریف کنم من نمیرفتم اگه رفتنم اجبار نبود عشق گاهی تو نگاه آدما جا نمیشه بعضیا با گریه کردن دلشون وا نمیشه بعضیا مثل تو آغوش غزل نمیدونن عشق گاهیم دوای بعضی دردا نمیشه

دل به لالایی چه بستی‌ مرد می خوابد مگر شهر اگر خوابیده باشد درد می خوابد مگر آنکه مرد از تشنگی‌ سیراب خواهد شد مگر اسم دریا را نوشتن‌ آب خواهد شد مگر هرچه مرهم می گذارم‌ بند می آید مگر ای وطن خون تو از اروند می آید مگر قصه ی پر غصه ات‌ پایان نمی گیرد مگر پس دعاهامان چه شد باران نمی گیرد مگر غیر ما در این جهان‌ کس بد نمی بیند

چشای تو چشای تو‌ یجوری بی قرارم کرد من کهنه دل با عشق‌ مثل یه تازه کارم  کرد چشات ابرو کمونی بود‌ پی یه یار جونی بود یه تیرانــــداز ماهر بود‌ که آخر هم شکارم کرد چشای تو نمی دونن‌ چه آتیشی میسوزونن که دود از کنده پا میشه‌ ببین چشمات چکارم کرد چشات چکارم کرد خیال کردم چشات

ای کاروان ای کاروان من دزد شب رو نیستم من پهلوان عالمم تیغ رویارو زنم ای کاروان ای کاروان من دزد شب رو نیستم ای کاروان ای کاروان من دزد شب رو نیستم من پهلوان عالمم تیغ رویارو زنم من پهلوان عالمم من تیغ رویارو زنم بر قدسیان آسمان من هر شبی یاهو زنم گر صوفی از لا دم زند من دم ز الاهو زنم باز هوایی نیستم تا تیهوی جان آورم

کیه که آخر دیوونگیه واسه چشات کیه جز من که می میره واسه لحن خنده هات کی برات قصه میگه شبا که خوابت نمیره کیه پا به پات میآد وقتی که بارون میگیره کیه وقتی تشنته تو ابرا بلوا می کنه اگه یه جرعه بخوای کویرو دریا می کنه یه شب موی تورو به صد تا مهتاب نمی ده خودش میسوزه ولی تن به سای

به تو من آفرین میگم‌ برای اوج زیباییت نشستی بین ماه و گل‌ دیگه سخته شناساییت تو عشق و زندگی من‌ ‌ رفیق و دوستم هستی نه تنها توی قلب من‌ تو زیر پوستم هستی دوباره از سر عادت‌ قسم خوردم به جان تو به چه زیبایی اسم من‌ در اومد از دهان تو از نفسهای تـــو بوده‌ که به من هوا رسیده بی نیازم از همه چون‌

ای تو همزبون با من بمون ، ای تو همصدا با من بخون ، بخون بخون ای خورشید مهربون به ابر آسمون بگو به حال من بباره شاید خبری باز دوباره از یارم واسم بیاره خورشید مهربون به ابر آسمون بگو به حال من بباره شاید خبری باز دوباره از یارم واسم بیاره ، بیاره بیاره،

maj7 عجب شوخی بی جایی‌ عجب هشدار بی گاهی Cadd9 که با این زورق بشکسته و دریای مشکل ها  maj7 جَرَس فریاد می‌دارد که بَربندید مَحمِل‌ها Cadd9 پس از عمری که گشتم عاقبت‌ آگه ز راه و رسم منزلها کنون باید روم جایی‌ که خون افتاده در دلها بگویید ای عاشقان‌ ای رستگا

ای عاشقان ای عاشقان؛ دل را چراغانی کنيد! ای می فروشان شهر را انگور مهمانی کنيد معشوق من بگشوده در روی گدای خانه اش… تا سر کشم من جرعه ای؛ از ساغر و پيمانه اش بزم است و رقص است و طرب مطرب نوايی ساز کن… در مقدم او، بهترين تصنيف را آواز کن مجنون بوی ليلیم در کوی او جايم کنيد همچون غلام

خیال نکن نباشی بدون تو میمیرم گفته بودم عاشقم خوب حرفمو پس میگیرم خیال نکن نمونی کارم دیگه تمومه لیلی فقط تو قصه است جنون دیگه کدومه؟ کی میگه تو نباشی ستاره بی فروغه بذار همه بدونن که عاشقی دروغه تو برده ای میخواستی که حرفتو بخونه برای تو بسوزه به پای تو بمونه عروسکی میخواستی رو طاقچتون بکاریش

ای تو جاری توی رگهام صدای پای نفسهام ای که بوی تو رو داره لحظه های خواب و رؤیام فرصت بودن با تو اگه حتی یه نفس بود برای باور بودن همه چیز و همه کس بود فرصت بودن با تو اگه حتی یه نفس بود برای باور بودن همه چیز و همه کس بود کاش می شد با تو به

میچرخم و میرقصم و مینوشم از این جام بیخود شده از خویشم و از گردش ایام این عشق الهی است حق لایتناهیست این عشق الهی است این شور خداییست آنکس که رخش بیند پاداش نخواهد هیچ بی او به بهشت اندر یک لحظه بپاید بیش این عشق الهی است حق لایتناهیست این عشق الهی است این شور خداییست از خویش برستم من بر سجده نشستم من خویشم همه غیر آمد از غیر گسستم من بتخانه زدم آتش آت

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست بگشای لب که قند فراوانم آرزوست ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر کان چهره ی مشعشع تابانم آرزوست گفتی بناز بیش مرنجان مرا برو آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست آن دفع گفتنت که برو شه به خانه نیست آن ناز و باز تندی دربانم آرزوست زین همرهان سست عناص

یه طرف فتنه ی زیبایی تو یه طرف هم این دل بی همه چیز من بهم میریزم از غصه ی تو بعد از این دیگه منو بهم نریز دلهره دارم از اینکه یه شبی دست من پنجره رو باز کنه ببینم ماه شدی حتی خدا تورو با عشق بر انداز کنه جای تو تو قلبمه حال من با تو خوشه ترس از دست دادنت داره منو میکشه جای

چـــــــــشم هــــــــــــــا را چترها را باید بست زیر باران باید رفت فکر را خاطره را زیر باران باید برد با همه مردم شهر زیر باران باید رفت دوست را زیر باران باید دید عشق را زیر باران باید جست هر کجا هستم باشم آسمان مال من است پنجره فکر هوا عشق زمین مال من است هر کجا هستم باشم آسمان مال من است

قحطی برای پرنده اگر دانه می شود روزی پدر صاحب یک خانه می شود دقت کن این قافله هر بار عازم است برخورد دزدها چه صمیمانه می شود خون ریختن حادثه ای دلخراش نیست وقتی جنون عادت روزانه می شود دیدی از دیدن یک اتفاق بد آدم چگونه یک شبه دیوانه میشود پیداست در قاعده شهر کورها یک چشم پی

ای تو هم زبون با من بمون ای تو هم صدا با من بخون ای خورشید مهربون ب ابرا اسمون بگو ب حال من بباره شاید خبری باز دوباره از یارم واسم بیاره بیاره بیاره بیاره بیاره ای تو اواز من تویی تو اغاز من ای نغمه ی ساز من تویی بال پرواز من