آکوردهای علیرضا جی جی

چرا بم نگفتی انقدر گرگ دورمونه چرا هیچوقت نزاشتی خودم رامو یاد بگیرم اون که اصرار کردی باشه ام تنها می مونه این دنیا دست اونایی که چشماشون پر خونه چی شدم من هر چی بزرگ تر میشم راها بن بست دارم پر شک میشم بهم گفتی همه چی درست میشه نمی دونستم توام یکی بودی مثل الانم به من بگو واسه چی بخورم

همیشه اخلاق تو فرق داشت یه روز خوبی و بدی فرداش خودت نیستی تو جلو اونا یه بایپولار بایپولار بایپولار بایپولار، های خمار شبا می‌خوابم لای دلار صبا پا می‌شم باز سایکو هار می‌رم تراپیست ماهی دوبار امروز خوبم فرداش یهو فوش میدم و می‌کنم پرخاش سهراب هر کی که میاد سر راش مثه پاییز می‌ریزه برگاش یهو اون سیتالوپرام سیپرالکس اثرش بدتر از بیست تا اکسه انقدر قاطی کردم وید با باس که تو

ساعت پنج صبه من مست نیستم صبر تنها تویه هتل شب بعد کنسرت دِپ زدم بد جور ما خوشحالیم اَ دو همه اینکارا برا پول معتادو مجبور چون من افتادم توو این زندگی نمیتونی تو بهم بگی که این شهرت انتخابم بود ساعت ده صبه دیگه نیستم من صوبر دو تا گنده همش حرفای ر چت کردیم بد جور این دخترم مشهور تعداد لیوان مشروب یه عدد مجهول چون من افتادم توو این زندگی نمیتونی توبهم بگی که این شُهرت انتخابم بود (کوراس 2 بار)

قبلاً خودمو ، جلو آیینه میشناختم الآن از توو مُرده ام و ، از این آدم بیزارم من دیگه گُم گُم شدم ، بدم میاد دیگه از خودم تنهام با اینکه ، همه چی دارم [ورس یک – سپهر خلسه] چند وقته که رفته همه چی یادم از رنگِ لبایِ تو تا طعمِ سیگارم دیگه خسته ام از رویاهام و شبا بیدارم کرده این غمه چی کارم؟ من جوونیمو تووی آینه ها گذاشتم آتیشمو تووی پایپه جا گذاشتم همش دنبالِ صبری که نداشتم پیِ سایه ی اون سَروی که نکاشتم الآن برام شب ، نورِ باتلا رو تیبِلا م