آکوردهای علی پهلوان

. وقتی هوا ابری میشه خاطره هام جون میگیرن گلدونهای خیال من باز بوی بارون میگیرن وقتی هوا ابری میشه دلواپس دلت میشم یه وقت هوامو نکنه نگذارم که بیای پیشم باز میون خاطرات خوش تو گم میشم باز با تیشه خیال شعله میکشم باز با عطر خاک و بارون تو خلوت خیابون

این سان نبین درمانده ام درس محبت خوانده ام اینجا که تنها مانده ام از کاروان جا مانده ام تنهای تنهایم بیا مهتاب شبهایم بیا تنهای تنهایم بیا گلرویه رعنایم بیا رفتی چرا نامهربان آرامه جان شیرین زبان چشمم بوَد بر آسمان گویم سخن با اختران از بس شنیدم از فراق از درد و سوز و اشتیاق از حاله بلبل وصف باغ آمد سرم این

میخواستم که از تو حرفات بفهم نفهمیدم شایدم باید تو چشمات میدیدم نمیدیدم به خودم گفتم که فرقی نداره آخرش یکی باید پا پیش بذاره اومدم همه چی رو بهت بگم ولی باز شک کردم نمیدونستم حالا باید برم یا برگردم ترسیدم که منو دست کم بگیری بری این دلخوشی ازم بگ

مثل کنجی و دمنوشی با عطر خوب مثل سوسوی نوری و نجوای چوب مثل با تو نگاه مثل با تو سخن مثل تو ، به چشم من مثل یک قاب عکس ثبت یک خاطره مثل رقص قلم خلق یک منظره مثل شوق سفر مثل راهی شدن مثل تو ، به چشم من مثل توست هر آنچه ناب مثل گیسویی پر پیچ و تاب , مثل توست هر آنچه ناب