آکوردهای سامی لو

تو فرنام دیده بودم تو رو من از اول زخم خوردم من ازت بد چجوری بسازیم این خونه رو از اول من که انقد زندگیم دارک نبود همه مزه هام مزه زهرمار نبود این زخمای روی تنم باز نبود هنوز ردپات هست همه جاش کبود نه نمیشه یادم بره دادم برس تنگ نمیشه واسم دلت من که همیشه باختم بهت آیسم مثل قبلنات

فدای سرت نباشه غمت نری و یادت رفته باشه تنت نشینه خاکستر کنار لبت فدای سرت عزیزم نباشه غمت فدای سرت نباشه غمت نری و یادت رفته باشه تنت نشینه خاکستر کنار لبت فدای سرت عزیزم نباشه غمت فدای سرت ، برای همه شبا که سره هر چیزی کوچیکی بود دعوا یه سره گفتی مشکل منم دیدی رفتم الان بهتره ، حواست جمعه؟ من چی؟ نه من که نمیشم به همین راحتی وابسته مثل زیپ شلوار تنت این بی مصرف ارزششو نداره خره خودش صد مدل بدتر ا

از توی پنجره بازم میبینم کوچرو خیسه دست بارون رو تن خیابونا شعر مینویسه روی دیوار اتاقم صورتت نقاشیه هیچ شبی نمونده هیچ وقت نور میاد فردا میشه من میشم محو چشات وقتی که افتاب میزنه رویاهام ماسه ایه موج که بیاد اب میبره اشک روی گونه هات لطیف تر از خواب شبه برای تو مردن و زنده شدن کار منه قلب من ش

بزن داد ما آزادیم ترسی نیست تا باهامی بزن داد ما آزادیم ترسی نیست تا وقتی باهامی بزار برسه به دنیا ، صدا کسی نمیرسه به جز ما ، به دادِ ما گرفتن فردا رو جاش دادن دردار و چی مونده از ما چیدن دو باله پرواز و شکوندن قلبا رو معلوم نیست اشکا وقتی غرقیم توو دریا خفه می کنن فریادو پس بزن داد و بزن فریاد نترس و چون نیستی تنها بزن داد ما آزادیم ترسی نیست تا تو باهامی چرا نمیرسه به دنیا ، صدا

یه آینه با صورت خونی نمی‌شد خورد اگه بودی مگه بوده بودنت زوری الان اسمت رو رگِ کوشی من فقل باز رو عکسات انگار دنیام رو هواس می‌زنم پشت دست یه ضربدر که یادم نره قرصامو فردا حال بدمو از چشام میفهمن بگو الان بهم چرا میخندن بینشون انگار اضافی ام دستوو پام میلرزن یه سای کو واسم کل کره زمین شده دار کو دیگه بهتر نمی‌شم بگذره تای مو دیگه نمی‌دم من به هیچ‌کسی شان