آکوردهای داماهی

می ترسوم از این کشور خوسیده‌ ی خوشبخت بیدار بشوم این طرف مرز نباشی تو خوو زمین باشوم و بارونی و گندم بیدار بشوم اما کشاورز نباشی می ترسوم از اینجا بری و خونه بورومبه له شم تو به معماری آوار بخندی آواره بشم مملکتم دست تو باشه هی

هکتارها علف، در پای انتظار انتظار در من قدم بزن، در من برو شکار بروشکار من چون سپیدی تلخ ته نوار ته نوار من بی قرار هم میرم سر قرار سرقرار این جوری پیش بره، تموم میشه تنم برگشته عادت ناخن جویدنم میرم هدر میشم، خونین جگر میشم میرم تو نیستی، پرخاشگر میشم برگرد پیش من، ای قوم و خویش من برگرد و بکش دستی به ریش من

بچرخ بتیغ توی بازار من یار طرار من بپر بمیر زیر آوار من شو گرفتار من برقص بجنگ با تن زار من برو تو کار من بیافت بخسب تو علفزار من سوپر استار من سوپر استار من بی جهت در نرو نرو این ور اون ور نرو نرو سر بکش کوزه رو بشکن این روزه رو بلا بلا بلا بلا بلا بلا بلا به دوره که سیل تو میاد اتاقمو اتاقمو بشوره بجنب بدو توی افکار من مح

میترسوم از این کشور خوسیده‌ خوشبخت بیدار بشوم این طرف مرز نباشی تو خوو زمین باشوم و بارونی و گندم بیدار شوم اما کشاورز نباشی میترسوم از اینجا بری و خونه بورومبه له شم تو به معماری آوار بخندی آواره بشم مملکتم دست تو باشه هیهات اگر ارتش

بارُن بارَکو به به کی بارُن اَتا به به بارُن بارَکو به به کی بارُن اَتا به به ٍ کِی بهار اَتا

هر جا بشم تو وازمی زمزمه نمازمی تنها دلیل بودنم تو آخرین نیازمی هر جا بشم کنارتم تو دلتم مه یارتم هرچه بگی قبول امهه عاشق حس و حالتم ما چوکلک نهیم دگه که غیض بشیم از هم دگه غصه بسن، گازی بسن بسن عذاب و غم دگه با ای همه غصه و غم ولم بکن ترک مه و دلم بکن