آکوردهای بهنام صفوی

خوب من میخوامت آرزومه بیام تو خوابت عزیزم بخندی بشم محو صورت ماهت دوست دارم بمیرم اما اون اشکاتو نبینم بردی تو دیگه قلب من میخوام اون دستاتو بگیرم عشق من باش جون من باش نذاری یه روز این دلو تنهاش ای دیوونه دوست دارم نمیتونم از تو چشم بردارم

نمک رو زخم من نپاش من زخمی غرورتم با این همه بدی ببین هنوز سنگ صبورتم از درد من قصه نگو قصه ی من تکراریه مردن من همیشگی واسه دل تو عادیه جلو چشم غریبه ها چقدر خوار و حقیر شدم هیچی ازم نذاشتی تو وقتی دیدی اسیر شدم وقتی نبودم هیچ کسی با دلت هم بازی نبود خاک سیاه نشوندیم و دلت هنوز راضی نبود عشقتو تو سرم نزن انقدر بهم نگو بمیر تموم هستیم مال تو غرورمو ازم نگیر چرا همیشه تبرت

دیگه خیلی وقته که دورم ازت بگو بعد من چندبار عاشق شدی بگو چندتا قلبو شکستی و باز همون آدمه سرده سابق شدی غرور کیا زیر پات له شده بگو چندنفر تشنه ی خونتن بگو چند نفر باورت کردنو شکستی اونارو درست مثل من چقدر زخمی کردی دل سادمو چقدر گریه کردم تا آروم

کی توی زندگیته سایه بون خستیگه کی تموم حسشو نشون داده به تو گرفته قلبتو من تحملم کمه نگو که حقمه تورو خدا نرو من عمری عاشقونه با تو بودمو سوزوندی با نبودنت وجودمو بزار همه خیال کنن حسودمو بخندن به حالو روزم مردی که عاشقه هنوز همونجوری شبیه سابقه

من یه عمره آزگار پی تو می گشتم با یه قلب بی قرار پی تو می گشتم دست روی دلم نذاز دست بذار تو دستم آخه من دیوونه وار دل به تو بستم مثه ابرای بهار باریده چشمام توی بیداری و خواب تورو دیده چشمام مثه ماه به من بتاب تا جون بگیرم من دیگه بدون تو جایی نمیرم جایی نمیرم تو فوق العاده ای هرجا بخوای بری من همراه تو هستم دستامو پس نزن اینو بدون که من دل به عشق تو بستم تو فوق العاده ای هرجا بخوای بری

چه بی‌ اندازه میخوامت چقدر زود عاشقم کردی تو از تو خلوت شب هام یه دنیا بغض رو کم کردی چه بی‌ اندازه درگیر نگاه آسمونیتم چه تو خواب و چه بیداری به دنبال نشونیتم یه دنیا از تو ممنونم برای این همه شادی چه سرشارم از عطر تو تو به من زندگی‌ دادی چه بی‌ اندازه خوشحالم جهان مال منه امشب کسی‌ خوشبختی‌ ما رو به هم نمی‌زنه امش

هی با توام که بی خبر دلو سپردی به سفر منو گذاشتی با دلم بی یه نشونی در به در من با توام رفتی کجا آهای غریبه آشنا چه ساده از من تو بریدی بستی دلو به جاده ها خسته شدم از این به بعد اسمتو من نمی برم می خوای بیا می خوای نیا نازتو من نمی خرم انگار نه انگار که یه روز خاطره هامون یکی بود

با اینکه تو از من دل بریدی زود رفتی و اشکامو ندیدی با اینکه هیچ وقت درکم نکردی هیچ موقع از دردم کم نکردی اما برام سخته این جدایی دل تنگتم این روزا کجایی نمی دونی همه کس منی تو نفس منی برگرد کنارم بیا و حرف دلتو بزن اما نگو به من دوست ندارم به خدا بی تو اینجا دیوونه میشم دیگه برگردی و بمونی پی

دلم عمریه می گیره بهونه می خواد دل بکنه از این زمونه تو ای فانوس روشن تو شب تار واسه این دل سرگشته ی بی یار دیگه وقتشه که بارون بباره بریزه روسر شبا ستاره شبهای انتظار شبهای دلتنگ که میزنه به شیشه دلم سنگ ای تو هستی این

چشات آرامشی داره که تو چشمای هیشکی نیست میدونم که توی قلبت بجز من جای هیشکی نیست چشات آرامشی داره که دورم میکنه از غم یه احساسی بهم میگه دارم عاشق میشم کم کم تو با چشمای آرومت بهم خوشبختی بخشیدی خودت خوبی و خوبی رو داری یاد منم میدی تو با لبخند شیرینت بهم عشقو نشون دادی

یک روز اومدی مثل موج دریا بوی پیرهنت مثل خواب و رویا سایه های ما رو شنهای ساحل پا به پا بی صدا غرق تمنا یک روز اومدی تو سکوت سردم سربه راه شد این دل دوره گردم حالا چی شده که میخوای جداشی

بی تو امشب دارم آتیش میگیرم تو نباشی تکو تنها میمیرم دل تنگم دیگه طاقت نداره با خیالت دوباره جون میگیرم تو نخواستی که به یادم بمونی تو سکوت شب سردم بخونی تو میخواستی پا بذاری روی قلبم که شکستی دلمو خوب میدونی کاش تو رو با

بی قرارم واسه چشمات اون نگاهی که به یک دنیا می ارزه می خوام از تو بنویسم اما اسمت که میاد دستم میلرزه چیکه چیکه آب شدم من وقتی گفتی نمیخوام با تو بمونم حالا تنها یه پریشون خیلی وقته که دیگه بی هم زبونم من هنوز از تو میخونم عاشقونه جای دستای تو خالی توی خونم

یه چند وقته حواست نیست که من داغون داغونم میخوام مثل خودت باشم میخوام اما نمیتونم یه چند وقته حواست نیست چه احساسی بهت دارم نمیدونی چقد گریه به تنهاییم بدهکارم سرت گرمه نمی فهمی من این روزا چه دلگیرم مثل یه خاطره کم کم دارم از خاطرت میرم چشای تو نمیگردن تو این دلتنگی دنبالم پرم از حس تنهای

تو نزدیکی که ماهی ها به سمت خونه برگشتن به عشقت راه دریا رو بازم وارونه برگشتن تو این دنیا یه آدم هست که دنیاشو تو می بینه کسی که پای هفت سینت یه عمر سیب می چینه کنار سبزه و سکه کنار آب و آیینه تموم لحظه های شب سکوتت هفتمین سینه تو هم درگیر تشویشی مثه حالی که من دارم برای دید

ببخش عزیزم که واسه چشمای تو خیلی کمم منو ببخش نمیتونم از نگاهت بگذرم ببخش عزیزم اگه کمم پر غمم منو ببخش همه ی بود و نبودم همه ی دار و ندارم واسه ی عشق تو دادم بگو این بود جوابم من میدونم که تو میری اینو میدونم که دلگیری من میدونم که یه روزی منو نادیده میگیری

درست وقتی‌ که لبخندت رو دیدم همون لحظه به آرزوم رسیدم بذار دنیا مو پای تو بریزم بذار حس کنم اینجایی عزیزم با اینکه تازه به دلم نشستی یه حسی میگه خیلی‌ وقته هستی تو تصویر یه رویای قدیمی عزیزم تو تمومه زندگیمی خودت که میدونی‌ عاشق چشماتم من تا آخر این زندگی‌ همراتم حرفم

دوباره دلم برات تنگ شده از غم دوری تو تب کردم من مقصرم خودم میدونم همه روزامو خودم شب کردم من همش بهونه آوردم که راه خونه ی تو خیلی دوره اما عشق تو مث بارون شد داره چشم های منو میشوره من به عشق تو پر زدم تا دوباره پیش تو اومدم چشم من رو به احساس تو وا شد

کسی جز خود تو شبیه تو نیست نمیتونم اصلا شبیه تو شم رسیدن به تو غیر ممکن شده نمیدونم اصلا به چی دلخوشم تو انقدر خوبی که دریا شدی نمیگم خودت رو تو من غرق کن نه میشه که با تو مساوی بشم نه میشه بگم با خودت فرق کن من این بازی و میبازم تو از قلبم خبر داری تو چشمات آس گم میشه یه عالم برگ سر داری