آکوردهای امیرعباس گلاب

روی هر اسمی خط زدم من کنارت صد از صدم تو که اینجایی ضربان دارم نمیشه باشی خودمو نگه دارم سره تو دعواس بین دل و عقلم عاشق من شو حتی شده کم کم رو نگاه من سر بده چشماتو اختیار من همه و همش با تو تو چقدر مثل هیچکی نمیمونی خیلی هم عشقی خودت نمیدونی به من احساست محاله کم باشه بزار غمهاتم ماله خودم باشه من که باتو راحتم دوست ندارم ی

تو اگر دست نجمبانی دلم پیر شود طفل نو پای غزل باز زمین گیر شود بیقرارم که به دست آوردمت من یا نه؟ ترسم از ذست روی و تا ابد دیر شود همه تقدیر جهان بی تو نمی ارزد هیچ جز نگاه تو نگاهی که نمی ارزد هیچ اندکی فرصت شادی که در این دنیا هست بی تو این شادی و غم ها و جهان یک جا هی

رویاهاتو جمع کن باید بریـــــــــــم دریا باید یه چند روزی دور شیم از این دنیا دوربینتو بردار بی کــوله و تقویــــــــــم چند وقته عکسای دوتایی ننداختیم تا آخر جاده با رویات هم آغوشم این لحظه هارو به دنیا نمیفروشم دستاتو میگیرم بارون شروع میشه موهاتو میبوسم شب

سادست عشق یه اتفاق افتادست که دلم کم بابتش نشکست اما پیش اون بی ارادست سادست دیدمت ای وای عقل از سرم افتاد تب تند نفسات آخر شکستم داد بودنم انگار رفتنو یادت داد میری ام برو عزیزم هر چه بادا باد حالا هی برو حالا هی بگرد تا یه جایی که نشه کاری کرد شاید دوریمون راه چاره شد شاید عاشقت یه ستاره شد درد ندی

ببین چقدر تغییر کردم با وقتی که عاشق نبودم بعد از تو یک ثانیه حتی اون آدم سابق نبودم ربطی به تیپ و مد نداشتن رویات دنیامو عوض کرد افسردگی جاشو به تب داد عشق تو قرصامو عوض کرد من رو از آینده نترسون باید از این وابسته تر شم از عشق وحشتی ندارم حتی اگه باید پدر شم حتی اگه باید پدر شم باعث و بانی تمامه این شبای من تویی عشق تو پابندم کرد عشق تو خوانندم کرد آخرش اما چی شد عشق تو بازندم کرد

بماند که خواب و خیال من آشفته کردی بماند که با جان و روح و روانم چه کردی بماند که چشمان تو جز من عاشق ندارد بماند که هیچ عاشقی حال منطق ندارد بماند که میشد کنارم بمـــانـــی نـــماندی بماند که کـــار دلم را به حسرت کـــشاندی همه دلخوری هــای ریز و درشـــتــم بـمـــانـــد