آکوردهای امیر حسین افتخاری

maj7 maj7 میخوام که از لبای تو بوسه بگیرم اگه اجازشو بدی برات بمیرم فقط تو مهربون بمون با من عزیزم منو ببین میون خنده های تو اسیرم کی تورو قدر خودم دوست داره عشقم منی که حرفاتو دوونه دوونه حفظم پس نکن ناز نکن ناز که این دیوونه تنهاست

ناز و ادای چشات باز کرده مستم آخرش این عشوه هات کار میده دستم دلبریای تو که آخه حدی نداره چشمای وحشی تو سر به سرم میذاره سر به سرم میذاره کمته من هر چی بگم از خوبی تو عشقم میزنی تو کنار همه رو به عشقم تو رو دیدم انگاری دلم یهویی برات رفت میمونم پیش تو خیالت ازم تخت

پنهان مشو از چشم من برگرد بیا در قلب من ای تو ضربانم وصلی تو به جانم تو باشو بمان تا که بمانم بعد از تو حال خوب نشد تکرار‌ مانند چشان تو نشد پیدا از تو نبود نه نشانی‌ نه یک پیغام ای داد از این دوری ای داد دیدم در خواب باز می گردی آرام در را باز می کردی می رقصید باد لای موهات‌ تو ناز می کردی

قرار نبود که دست من یخ بزنه اینجوری یه کاری بکن نزار اثر کنه این دوری یه چیزی بگو نزار این همه غم توو دلم بریزم دِ یه کاری نکن که بدون تو بازم بهم بریزم نمیری از دلم که فکر تو با منه همش قرارمون آخه این نبود دلم تنها شه تش نمیری از دلم که فکر تو با من

رو رواله همه چی وقتی تورو دارم دیوونم من دست از این عاشقی بردارم رو روال همه چی وقتی تو اینجایی قد دنیا تورو دوست دارم به تنهایی از سر و روت به خدا خوشگلی میباره دلمو برق نگات کرده گرفتارت آخ بگردم دور اون صورت پر نورت مثل خورشیدی و من برات یه سیاره داره می زنه بارون حیفه نزنیم

باران تو بشور و ببر غم من را که غریبمو تشنه و تنها تو به داد دلم برس حالا برسم لب دریا ماهم دل عاشق خسته و زارم مانده در شب زلف نگارم من از این همه شهر گله دارم تو جانی و جهان من ای جاری به زبان من ای نبضم ضربان من وابسته اس به تو جان من

سر بزار روی شونه هام تا بگم آرام از غصه ها تا بگم چی اومد به سرم رفت چرا نازنین دلبرم امشو شراب مستی کار ما بود عشق و خدا و هستی یار ما بود شد رنگ زمستون نو بهار ما بزم مهر و جنون در دل به پا بود سینه لبریز از شور از وفا بود غم آمد به قلبم ای خدا چرا سوختم سوختم من از غم دل ا

از اون حالت گیسوی پریشان دل من شده حیران شدم مست دو چشمان غزل خان دلم را تو مرنجان عجب حجب و حیایی عجب صورت ماهی مپوشان رخ ماهت که تو تاج سرمایی حضرت یار ای یار دل عاشق شده انگار این عاشق دلبسته خود را تو مرنجان ای یار ای یار توام عاشق شدی انگار از روی خجالت

اخم تو مرگ است نمیخواهم بمیرم بر تو اسیرم نه می مانم نه میرم بر من به روی ان پخش کن خندیدنت را هرگز نگیر ای عشق از من دامنت را سردرگم و حیرانم ای بانو گل اندام باید ببوسم یا ببویم گردنت را جز شانه هایت تکیه گاه دیگرت نیست بر روی دوش من بریز این خرمنت را شرمنده خواهی کرد این پیراهنت را

تو رفته و بعده تو نفس نمانده ست مرا ببین غم نبودنت کجا کشانده ست مرا رسیده ام بخاطرت به لحظه های بودنم نفس نفس بزن مرا در این نفس شمردها تو رفته ایو در سرم نمانده جز هوای تو شبیه سایه ام شدی نمی رسم به پای تو دوباره می زنه به این سر جنون گرفته ام دوباره انقلاب من دوباره کودتا تو

از سر کوچه سرک کشیدم همه را دیدمو تو را ندیدم ناگهان آمدی دلم تو را دید تو سر به زیر آمدی مرا ندیدی به عطر زلفت من را کشاندی به وصلت ای صنم من را رساندی چشمت به من افتاد ای داد بیداد یکباره تو هول شدی شال از سر افتاد کردی مرتب گیسوی خود را کردی پریشان مرا زیبا نگارا به عطر زلفت من را کشاندی به وصلت ای صنم من را رساندی

آنقدر می بنوشم از چشم به جای اشک شراب برون زند رها کند مرا از این سراب در غمت ناله های من رسیده تا به آسمان تو هم اگر شنیده ای بیا به پیش من بمان ای کاش به یادت آید لحظه های ناب بین ما به کی قسم بدم تو را فقط بگم نرو بمان ببار ای ابر طوفانی بر این بخت سیاهم

به روز و روزگارِ من ، تو دلبرا ستمگرى نگو که کافرم شدى ، به سجده هاى دیگرى نگو که میسپارى ام ، به خشمِ تند روزگار نگو که سرنوشتِ من ، شود مثالِ شهریار نگو که مبتلا کنى ، مرا به درد بى دوا نگو که حاجتِ منى ، شدى به دیگرى روا سرت به شانه هاى کیست ؟ تنِ ت

میری اما خوب میدونی نه میتونم نه میتونی میری اما دل می مونه بی تو میشم من دیوونه یادمونه موجو ساحل آسمون صاف ماهِ کامل ساز و آتیش دود و دریا خیلی از ما دور فردا بارون تو رو به من داده دریا تو عمقِ چشماته پر میکشه دلم واست عمری تو قلبِ من جاته بارون تو رو به من داده دریا تو عمقِ چش