آکوردهای احمد آزاد

وقتی عزیزی میره از دستمون وقتی بلا می باره از آسمون وقتی آدم رونده میشه از خونه چاره ای نیست جز گوشه میخونه اونوقت آدم می میزنه به زندگی هی میزنه خودشو فراموش میکنه به حرف دل گوش میکنه واسه اینه که همدم

ساقی امشب، مثل هر شب اختیارم دستته اگه نگی مستی بسه ته یه چشم به چشم تو، چشم دیگم به دستته اگه نگی مستی بسه ته امشب که مست مستم، دست و پای غم رو بستم امشب که لول لولم، از من نپرس کی هستم ساقی امشب می بده، پیمونه پیمونه دست غم کوتاهه از دل، کنج می خونه آنقدر مستم بکن تا من ببینم باز هر چه عاقل مثل خود، دیوونه دیوونه ساقی از گوشه میخونه نرونم خونه امیدمه بذار بمونم چلچراغ میخونه‌ت روشن بمونه