آکوردهای احسان خواجه امیری

همه ی این قلب من برات همه ی دنیامه اون چشمات آخ که چشات آخ که چشات آخ که چشات نفس من بی تو بند میاد دل کندن ازت خیلی دل می خواد دلم تو رو می خواد تو رو می خواد تو رو می خواد تو که قلبمی کی می تونه جاتو واسم بگیره روی دست کی غیر دست تو می شه خوابم بگیره تو که قلبمی کی می تونه جاتو واسم بگیره روی دست کی غیر دست تو می شه خوابم بگیره دنیا رو نمی خوام بی عشقت آخه تو این دنیا مث تو کی عشقه آتیشه دست من تو دستات چه قشنگ تر می شه اسمم با صدات تو که قلبمی ک

از این زندگی خالی، منو ببر به اون سالی که تو اسممُ پرسیدی،به روزی که منو دیدی به پِله‌های خاموشی، که با من روبرو میشی یه جور زُل بزن انگاری، نمیشه چشم برداری منو ببر به دنیامو، به اون دستا که میخوامو به اون شبا که خندونم، که تقدیرُ نمیدونم از این اشکی که میلرزه، من

زمان مرهمه روی زخمای ما هنوز زخمی‌ام اینو یادت نره نباید بذاری که من خوب شم نذار این غم لعنتی بگذره به عصرای ابری به دلتنگیات به عشقم به دیوونگیم فکر کن به زیبایی اون کسی که میاد به جای تو توی زندگیم فکر کن فراموشی پایان این رابطه‌ست شاید برنگردم بهم فکر کن شبیه منی که تو هر ثانیه بهت فکر کردم بهم فکر کن نگاه کن به لبخند تو عکسمون به هر چی که بی طاقتت می‌کنه به هر چی که بعد تو مال

میشه برگردیم به همون روزای خوبمون چی بخوام از عشق تو بیا تو بخند تو بمون چی از این بهتر که هنوز فکر تو با منه شب ماست امشب واسه من‌ شک نکن مثل روز روشنه خواب منو دیـــــــدی نـه حالمو پرسیدی نه اما باز مثل دیوونه ها‌ میتونم بی دلیل عاشقت باشم عاشقت باشم یه شب آروم با تو نگیر ازم رویـــاتــ

بعد از تو من ماندم و دنیای سردم بعد از تو عمریست با خود در نبردم دریای دردی با من چه کردی‌ با خود چه کردم بعد از تو هر لحظه از خود زخم خوردم بی تو تنها دل به تنهایی سپردم تو دل نبستی من جان سپردم‌ من بی تو مردم چه جهان بدی به که تکیه زدی‌ که تو رفتی و من جان دادم که شکستی و م

رفتم که اشکامو نبینی‌ داغ دل من پنهون بمونه شاید منو هرگز نبخشی‌ لیلا که بی مجنون بمونه شاید همون بهتر که این بار‌ پاییز بی بارون بمونه بمونه رفتم که دنبالم نکردی‌ وقتی ازم چیزی نمونده حتی اگه بارون بباره‌ امسال پاییزی نمونده نمونده یه روز ابرم یه روز بارون‌ یه چشمم اشک یه چشمم خون از این روزای ویرونی‌

تو به فکر منی به خیال خودم من اون عاشقیم که عوض نشدم تورو دارم اگه خوب اگه بد نبودی از اون غم سخت فکر تو نجاتم داد خاطر تو یادم افتاد تو یه رویایی‌ که به تنهایی‌ همه دنیایی خواب تماشایی کافیه فقط بشنوم ازت‌ قد یه لحظه اینجایی هی صدای تو خنده های تو معنی محض زیبایی میپر

پشت تمام خاطره هایم چرا تویی انگار خواب میبردم هرکجا تویی انگار پشت پلک منی رو به روی من با هرکه حرف میزنم این روزها تویی بغض شکست خورده بی شانه ات منم قلب هزار تکه ی دیوانه ات منم هم بارها از چشم هایت چشم پوشیدم هم بارها از چشم هایت شعر نوشیدم ه

من زندگیمو پشت این در جا گذاشتم تنها نبودی من تورو تنها گذاشتم میبازمت تا فاتح این جنگ باشم شاید که دلتنگم شی و دلتنگ باشم رویای پروازو به من نزدیک کردی مات تو بودم تا بهم شلیک کردی میخواستی عاشق کنی یا خون بریزی حتی اگه دشمن بشی بازم عزیزی اون درارو بست و رفت‌ اما ازم چیزی نخواست دل بدی دل بشکنی‌ این عادت دیوونه هاست بی سرانجامی عشق‌ تقدیره یا تقصیر ماست اون درارو بست و رفت‌ اما ازم چیزی نخواست دل بد

دلتنگ می‌شم بعد هر بارون بارون رو موهای تو زیبا بود دنیای تو بی من همون دنیاست دنیای من که با تو دنیا بود تو بودی و حالم تماشا داشت هر روزمون دیوونگی‌ها داشت رویای تو بارون و دریا بود آغوش من بارون و دریا داشت اما هنوز بارون که میباره آیینه از تو غرق لبخنده

اولین روزای پاییز تو رو یاد من میاره چشمای از گریه لبریز تو رو یاد من میاره باز نم بارون حال من داغون پرسه تا صبح تو خیابون یه چشم اشکه یه چشم خون تو بارون تو بارون باز نم بارون حال من داغون پرسه تا صبح تو خیابون یه چشم اشکه یه چشم خون تو بارو

گذشته هارو دوره کن روزای خوبمون گذشت یه شب از اون شبای خوب چرا دوباره بر نگشت تموم خاطرات تو گذشته با مرور من بدون تو به شب رسید روزای سوت و کور من روزای سوت و کور من بازم تو خواب من با من قدم بزن آروم و سر به زیر میمیرم از غم و بی خود سراغمو از آدما نگیر بازم تو خواب من

همه ی این قلب من برات همه ی دنیامه اون چشمات آخ که چشات آخ که چشات آخ که چشات نفس من بی تو بند میاد دل کندن ازت خیلی دل می خواد دلم تو رو می خواد تو رو می خواد تو رو می خواد تو که قلبمی کی می تونه جاتو واسم بگیره روی دست کی غیر دست تو می شه خوابم بگیره تو که قلبمی کی می تونه جاتو واسم بگیره

یجوری بعد تو | تنها شدم که | به آینده ای بی اعتمادم بدون تو فقـــط | دیروزمو نه | تمام عمرمــو از دست دادم کنارم هرکسی | غیر از تو باشه | فقط هم صحبت دیوونگیمه / تو تا وقتی تو قلب من نمیری چه فرقی داره کی تو زندگیمه تمام فکر من شده | منی که از تو خالیم اگه یه لحظه با کسی | ببینمت | چه حــــالیــم

خونه رو رفتن تــــــو ریخته بهم از تو یادگاری بــــــــاقی مونده غم عکسای جــــامونده از تو شاهدن گریه آرومم نکرد حتی یه کم کوچه کوچتو تماشا میکنه پنجره بغضمو حاشا میکنه تو که نیستی دیگه کی به جز خودم درو رو خستگیام وا میکنه پیرهنم عطرتو یادش نمیره

دوس دارم من این عشق خیالی رو دوس دارم من این دیوونه حالی رو دوس دارم من این حس نفس گیرو دوس دارم من این خاطره بازی رو من و تو باشیم و انتظار قرار دوباره من و تو باشیم و خنده ای که تمومی نداره من و تو باشیم و حال خوب دلامون دلامون رها بشیم از این روزگاری که بی اعتباره تو ببین اگه خالیم از همه این همه از تو پُرم

دل که مسافرخونه نیست اون که میادبایدنره وقتی همه مسافرن تنها بمونی بهتره وقتی که سخته عاشقی وقتی که عشق عاشق کُشه دورمو دیوار میکشم دلم به تنهایی خوشه آدم اگه آدم باشه از فاصله دق میکنه لعنت به اون که الکی آدمو عاشق میکنه آدم اگه آدم باشه از فاصله دق میکنه

اسمتو آوازم با بغضم میسازم این گریه آهنگ توئه از سقف میباری رو تخت بیداری این خونه توچنگ توئه به گریه نزدیکم تو نیستی تاریکم دنیام همرنگ توئه از عطر رو شالت میگردم دنبالت یه شهر دلتنگ توئه دیوونه برگرد تا بارونه این کوچه تو عطر تو هر شب با حسرت راه میره دیوونه حالتو کی میدونه

برام هیچ حسی شبیهِ تو نیست کنار تو درگیر آرامشم همین از تمام جهان کافیه همین که کنارت نفس میکشم برام هیچ حسی شبیهِ تو نیست تو پایان هر جستجوی منی تماشای تو عین آرامشه تو زیباترین آرزوی منی منو از این عذاب رها نمیکنـــی کنارمی به من نگاه نمیکنی تمامِ قلب تو به من نمیرسه همین که فکرمی برای من بسه

باران که می بارد تو می آیی باران گل باران نیلوفر باران مهرو ماه و آیینه باران شعر وشبنم و شبدر باران که میبارد تو در راهی از دشت شب تا باغ بیداری ازعطر عشق و آشتی لبریز با ابر و آب و آسمان جاری غم میگریزد غصه میسوزد شب میگدازد سایه میمیرد تا عطر آهنگ تو میرقصد تا شعر باران تو میگیرد تا شعر باران تو میگیرد از لحظه های تشنه ی بیداد

از اون روزی که تنهامون گذاشتی ، من از این خونه بیرونم نمیرم تو دلواپس دلتنگیم نباش من ، به دنیا اومدم عاشق بمیرم چرا باید از احساسی که دارم ، چرا باید از عشقت خسته باشم تا گریه میکنی گریم میگیره ، به دنیا اومدم وابسته باشم با اینکه دست

می‌خواستم بهت بگم چقدر پریشونم دیدم خود خواهیه، دیدم نمی‌تونم تحمل می‌کنم بی تو به هر سختی به شرطی که بدونم شاد و خوشبختی به شرطی که بدونم شاد و خوشبختی به شرطی بشنوم دنیات آرومه که دوسش داری از چشمات معلومه یکی اونجاست شبیه من، یک دیوونه که بیشتر از خودم قدر تو م

زندگــــی قبــل تو با من بــد بود سرد و خسته بین مردم بودم من به هرکسی رسیدم غم داشت من همیشه عشق دوم بودم یه نفر قبل من اینجا بوده که من از خاطره هاش ترسیدم این گناه من نبوده که تورو یکمی دیرتر از اون دیدم تو با من باش و یه کاری کن بره یادش از دنیای دیوونه ی من بذار این خونه بهم حسی بده که بشه صداش کنم خونه ی من

یه حسی رفته از قلبم که پشتم کوهی از درده چه جوری از دلم کندی که اون حس بر نمیگرده نه دنبال یه تسکینم نه فکر کندن از این درد تو دنیا با یه دردایی فقط باید مدارا کرد از تو برام خاطره موند از من یه دیوونگی این حق ما بوده از تمام این زندگی

نه میشه باورت کنم، نه میشه از تو رد بشم نه میشه خوبِ من بشی، نه میشه با تو بد بشم نه دل دارم که بشکنی، نه جون دارم فدات کنم نه پای موندن منی، نه می‌تونم رهات کنم نه می‌تونه تو خلوتش، دلم صدا کنه تو رو نه می‌تونم بگم بمون، نه می‌تونم بگم برو کجا برم که عطر تو، نپیچه توی ل

مست و بی جان ای دیوانه خوابت برده در میخانه ای دیوانه……. بزن و برقص و بنوش دل من بی عقل و هوش غم تو مگر کم شود از دوش نفس من و جان من غم خوش پنهان من تو همه ی درمان من ای من ای یار ای عشق ۲ آن دم خوش سحر آن که میزند به در کاش خود خود تو باشی

یکی بود چند سال تو زندگیم که من کل دنیامو مدیونشم کسی که هنوزم دلم پیششه کسی که هنوزم مثل جونشم کسی که هنوزم تو تنهاییا دلم وقتی خیلی براش تنگ شه میرم پای سازم که دلتنگیام با یک شعر غمگین یه آهنگ شه زمانی که رو صحنه وایمیستم زمانی که چشمم تو مردم گمه

سلام ای غروب غریبانه ی دل سلام ای طلوع سحرگاه رفتن سلام ای غم لحظه های جدایی خداحافظ ای شعر شبهای روشن خداحافظ ای شعر شبهای روشن خداحافظ ای قصّه ی عاشقانه خداحافظ آبی روشن عشق خدا حافظ ای عطر شعر شبانه خداحافظ ای همنشین همی

منو جون پناهِ خودت کن برو بذار پای این آرزوم واستم به هرکی بهم گفت ازت رد شده قسم میخورم من خودم خواستم منو جون پناهِ خودت کن برو من از زخم هایی که خوردم پرم تو باید از این پله بالا بری تو بالا نری من زمین میخورم درست لحظه ای که تو باید بری اسیرِ یه احساس مبهم شدیم ببین بعدِ یک عمر پرپر زدن

منو به حال من رها نکن تو که برای من همه کسی اگه هنوزم عاشق منی چرا به دادِ من نمیرسی من از تصورِ نبودنت رو شونه ی تو گریه میکنم منی که دل بریدم از همه ببین برای تو چه میکنم تمامِ عمر رد شدم ازت ببین کجا شدم اسیر تو به پشت سر نگاه نمیکنم که برنگردم از مسیر تو

میشه خدارو حس کرد تو لحظه های ساده تو اضطراب عشقو گناه بی اراده بی عشق عمر آدم بی اعتقاد میره هفتاد سال عبادت یک شب به باد میره وقتی که عشق آخر تصمیمشو بگیره کاری نداره زوده یا حتی خیلی دیره ترسیده بودم از عشق عاشقتر از همیشه هرچی محال می شد با عشق داره میشه انگار داره میشه عاشق نباشه آدم

برای آخرین بار خدا کنه بباره تو این شب کویری یه قطره از ستاره همیشه بودی من تورو ندیدم انگار بگو بگو که هستی برای آخرین بار وقتی دوری تنهایی نزدیکه قلبم بی تو می ترسه تاریــــــــــــــکه چه لحظه ها که بی تو یکی یکی گذشتن عمرمو بردن اما یه لحظه برنگشتن تو چشم من نگاه کن منو به گریه نسپار حا

نه این قرارمون نبود تو بی خبر بری من خسته شم که تو بی همسفر بری نه این قرارمون نبود من رنگ شب بشم تو سرسپرده شی من جون به لب بشم باور نمیکنم این تو خود تویی این تو که از خودش بی خود شده تویی باور نمیکنم عشق منی هنوز گاهی به قلب من سر میزنی هنوز وقتی زندونی تو هو

غروبم مرگ رو دوشم طلوعم کن تو میتونی تمومم سایه می پوشم شروعم کن تو میتونی شدم خورشید غرق خون میون مغرب دریا منو با چشمای بازت ببر تا مشرق رویا دلم با هرتپش با هر شکستن داره میفهمه که هر اندازه خوبه عشق همون اندازه بی رحمه چه راههایی که رفتم تا بفهمم جز تو راهی نیست

عشقِ که دلیلِ اشکاتِ عشقِ که همیشه همراهته شاید نمیدونی اما عشق مرهمِ تمومِ درداته عاشق که بشی حالت حال دله مجنونه دست خود آدم نیست فکرت همه جا اونه عاشق که بشی مست بوی نم بارونی چشماتو که میبندی تو خاطره هاتونی هواش میزنه به سرت ولی دو

بازم یه پاییز دوباره بارون هجوم فکرت همون خیابون دوباره دلشوره ی تورو دارم دوباره دلتنگتم عزیزم دوباره دارم به هم می ریزم چقد از این حال بی تو بیزارم به یادتم من آروم جونم بذار تو این حسرتم بمونم به یادتم من ای مهربونم به یادتم من آروم جونم بذار تو این حسرتم بمونم

تو با تمام قلب من نیومده یکی شدی به قصد کشتن اومدی تمام زندگی شدی بیا به قلب عاشقم بهونه ی جنون بده اگه مثل من عاشقی تو هم به من نشون بده من که بریدم از همه به اعتماد بودنت دیگه باید چیکار کنم واسه بدست آوردنت از لحظه ای که دیدمت بیرون نمیرم از خودم دیگه قراره چی بشه بفهمی

چشمامو بستم رو خودم از مرز تقدیرم بری با اینکه میدونی خودت این بار میمیرم بری چشمامو بستم رو خودم مغلوب این تصمیم شم یک عمر جنگیدم نری نه وقتشه تسلیم شم تسلیم شم از دست میری به بن بست میری دلتنگیام تکرار میشه آوار میشه با فکر تو همخونه میشم دیوونه میشم

یه روزی میاد که دیگه دلت برام نریزه که یادت نیاد تولد من چند پاییزه هرکدوم از ما کنار یکی دیگه خوشبخته چیزی که امروز باورش واسه هردومون سخته یه روزی میاد سالی یبارم یاد هم نیایم از گذشتمون جز فراموشی هیچ چیزی نخوایم از تو فکر ما خاطراتمون میتونه رد شه بدون اینکه ح

من به دنیاِ تو وابسته شدم مثِ وابستگیِ عاشق و درد پیِ یک معجزه بودم توو خودم خنده های تو برام معجزه کرد قبلِ تو با خودم هم بد بودم دور کردی منو از اون آدم چی به من میرسه از قلب تو که پیش تو عاطفه دارم به خودم به کسی که دنیاشی بی تفاوت هم

من از اینکه تو خوشبختی نه آرومم نه دلگیرم یه جوری زخم خوردم که نه میمونم نه میمیرم تمام آرزوم این بود یه رویایی که شد دردم یه بارام نوبت ما شد ببین چی آرزو کردم یه عمره با خودم می گم خدا رو شکر خوشبخته خدا رو شکر خوشبختی چقدر این گفتنش سخته

واسه آرامش من هر دقیقه به استقبال یک تشویش رفتی تو با این قلب دریایی امیدم چجوری تو دل آتیش رفتی تو پای عشق از جونت گذشتی همینه فرق بین عشق و عادت اگه راه شهادت این نباشه تو این دنیا به چی میگن شهادت دل تو عمق اقیانوس رو داره دل تو سمت هر راهی نمیره

تو آمده ای جان به لب من برسانی من پای تو یک عمر بمانم تو نمانی من عشق به تو دادم و عمری تو به من درد این عشق چرا این همه بی رحم ترت کرد من خوب شدم عشق تو پروانگی ام بود این خوب شدن هدیه ی دیوانگی ام بود از آن نفسی که به دلم عشق تو کم شد چرخیدن من دور ت

تو رو آرزو نکردم ته تنهایی جاده آخه حتی آرزوتم واسه من خیلی زیاده تو رو آرزو نکردم این یعنی نهایت درد خیلی چیزا هست تو دنیا که نمیشه آرزو کرد تو رو تا یادمه هست دور از همین پنجره دیدم بس که فاصله گرفتیم به پرستشت رسیدم من گذشتم از تبی که تو رو خونم ببینم

عاشقتم دست خودم نیست این حالــو دوست دارم عاشقم اونقدر که محاله دست از تــو بردارم آخه تو رو نمیفهمه کسی هنوز به اندازه ی من بهونه ی تازه ی من بمونو حرفاتو بزن ، سکوتو بشکن ثانیه ثانیه صدات حسِ آرومِ نفسات مثل اولین باره نمیذاره که دیوونه نباشم می رسم از تو به خودم شکل لبخند تو شدم بیقرار این عشقو

فقط چند لحظه کنارم بشین یه رویای کوتاه، تنها همین تهه آرزوهای من این شده تهه آرزوهای ما رو ببین فقط چند لحظه کنارم بشین فقط چند لحظه به من گوش کن هر احساسی رو، غیر من توو جهان واسه چند لحظه فراموش کن برای همین چند لحظه ی عمرهمه سهم دنیام رو از

پیِ حس همون روزام پیِ احساس آرامش همون حسی که این روزا به حد مرگ میخوامش دلم میخواد عاشق شم آخه فکرت شده دنیام اگه عاشق شدن درده من این دردو ازت میخوام اگه ایــــــــــــــــــن زندگی باشـــــــــه من از مردن هراسم نیست یه حســـــــــی دارم این روزا شاید مردم حواسم نیست اگه این زندگی باشه اگه این سهمم از دنیاست من از مردن

با درد عمیق دله من تو دیدی که مردم چه کردن تو پیشه غرورم نشستی تو زخمایه قلبم رو بستی تو زخمایه قلبم رو بستی شکل رفتنه این روزگار منو تو گریه تنها نذار منو از آدما پس بگیر منو دست خودم نسپار منو دست خودم نسپار جز تو هیچکی مهربون نبود با هجومه این درد زندگی منو از عشقه من راحت جــــــــــدا کـــــــــــ

هر کسی دنبال خبر میگرده بهش بگین عشق داره بر میگرده عشق میاد همین روزا خیلی زود عشق میاد تازه میفهمیم کی بود وقتی میاد دور و برش شلوغ نیست این دفعه حتما خودشه دروغ نیست وقتی میاد زندگی آسون میشه میاد و تو خونه ها مهمون میشه عشقه دیگه فقط یکم پیر شده از عاشقا

تو چشمات مال من نیستو نگات دنبال من نیستو چشاتو دزدکی دیدم تو قهوت فال ِ من نیستو نمی دونی دیگه حالی توی احوال ِ من نیستو نمی دونی تو از من دلخوری اما اینا اشکال ِ من نیستو از اون وقتی که هیچ گوشی دیگه اشغال ِ من نیستو نه تو نه هیچکس ِ دیگه

بزار همه بپرسن این کیه داره می خونه بذار غم ته ترانه نا گفته نمونه بذار بفهمن این صدای خسته مال من نیست بذار همه بدونن این ترانه مال اونه می خوام بخونم از چشای تو ، نگو نمی شه غمی که از نگاه تو میاد ترانه می شه تو شیرینی با نمک ترین ترانه هامی نه دیروزی نه امروزی ، تو فرد

گریه نمی کنم نه اینکه سنگم گریه غرورم رو به هم می زنه مرد برای هضم دلتنگی هاش گریه نمی کنه ، قدم می زنه گریه نمی کنم ، نه اینکه خوبم نه اینکه دردی نیست ، نه اینکه شادم یک اتفاق نصفه نیمه ام که یهو میون زندگی افتادم یک ماجرای تلخ ناگزیرم یک کهکشونم ولی بی ستاره یک قهوه که هرچی شکر بریزی

دلیل اینکه آرومم ، امید لمس دستاته همین لبخند پنهانی ، کنار لحن گیراته دلیل اینکه تنهایی ، همین دست های تنهامه همین دنیای تاریکم ، همین تردید چشمامه شبیه حس پژمردن ، دچار شک و بی رنگی من آرومم ، تو تنهایی ، حقیقت داره دلتنگی لالا لا لالا لا لالا لا

خدا ما رو برای هم نمی ‏خواست فقط می ‏خواست هم رو فهمیده باشیم بدونیم نیمه ی ما ، مال ما نیست فقط خواست نیمه ‏مون رو دیده باشیم تموم لحظه‏ های این تب تلخ خدا از حسرت ما با خبر بود خودش ما رو برای هم نمی ‏خواست خودت دیدی دعامون بی ‏اثر بود

دو سه روزه که ماتو بی ارادم یه چیزی فکرمو مشغول کرده همین عشقی که درگیر هواشم منو نسبت به تو مسئول کرده از اون رابطه ی معمولی ما چه عشقی سر گرفت تو روزگارم دو سه روزه که بعد از این همه سال واسه تو ادعای عشق دارم نمیبینی دارم جون میدم اینجا نمیدونی به تو محتاجم اینجا

غروبم، مرگه رو دوشم طلوعم کن، تو می تونی تمومم...سایه می پوشم شروعم کن، تو می تونی شدم خورشید غرقِ خون میون مغرب دریا منو با چشمای بازت ببر تا مشرق رویا دلم با هر تپش با هر شکستن داره می فهمه که هر اندازه خوبه عشق همون اندازه بی رحمه چه راهایی که رفتم تا بفهمم جز تو راهی نیست خلاصم کن از عشقایی

خودت خواستی که من مجبور باشم برم جایی که از تو دور باشم تو پای منو از قلبت بریدی خودت خواستی که من اینجور باشم خودت خواستی که احساسم بشه سرد خودت خواستی نمیشه کاریم کرد می دیدم دارم از چشمات میفتم مدارا کردم و چیزی نگفتم برام بودن تو بازی نبود و

شوق سفر نداشتی... قصدگذر نذاشتی من با تو زنده بودم... اما خبر نداشتی اما خبر نداشتی رفتی و توی قلبم... یادتو جا گذاشتی روی تموم حرفات... یک دفعه پا گذاشتی یک دفعه پا گذاشتی بی تو کدوم ستاره پا به شبم بذاره ابر کدوم آسمون رو تشنگیم بباره بی تو چه مو

از این زندگی خالی، منو ببر به اون سالی که تو اسممُ پرسیدی،به روزی که منو دیدی به پِله‌های خاموشی، که با من روبرو میشی یه جور زُل بزن انگاری، نمیشه چشم برداری منو ببر به دنیامو، به اون دستا که میخوامو به اون شبا که خندونم، که تقدیرُ نمیدونم از این اشکی که میلرزه، من

از کوچه برگشتم به سمته آرامش به سمته این خونه که با تو میخوامش این خونه دور از تو چهارتا دیواره این خونه مثله من خیلی دوست داره زمانو برگردون به اولین دیدار تا قهوه مون داغه فنجونتو بردارم از پنجره پاییز میریزه رو تختم با فکر تو حتی این روزا خوشبختم من مطمئنم که بی تو نمیتونم من مطم

با توام ای رفته از دست هر کجا باشم غمت هست کاش روز رفتن تو گریه چشمم را نمی بست رفتی و دلتنگیم در خانه تنهاد بغض در وا شد تو رفتی غصه ایجا ماند رفتی و هر گوشه ای زیباییت شد گریه من بیصدا ماند گریه من بیصدا ماند بی تو فهمیدم عذاب دل بریدن را از خودم از زندگی پا پس کشیدن را معنی با دیگرانت شاد دید

وقتی میخندی مثل رویایی کاش خودت میدیدی که چقدر زیبایــــــی موج موهاتو قایقا میفهمن حال دریاییتو عاشقا میفهمــــــن وقتی هستی با تو شادم یادت دادم عشقو تو حرفام من که با تو این دنیارو دارم چی میخوام من یه جوری عاشقم که قبل تو زندگی کردنمو یادم نیست رگ من انقد نزدی

اگه دستم به جدایی برسه اونو از خاطره ها خط می زنم از دل تنگ تمومه ادم ها از شب و روز خدا خط می زنم اگه دستم برسه به اسمون با ستاره ها قیامت میکنم نمی ذ ارم کسی عاشق نباشه ماه و بین همه قسمت میکنم وقتی گاهی من و دل تنها می شیم حرفهای نگفتنی را میشه دید

از این رویای طولانی از این کابوس بیزاریم از این حسی که میدونی و میدونم بهم داریم از اینکه هردو میدونیم نباید فکر هم باشیم از اینکه تا کجا میریم اگه یک لحظه تنهاشیم نه میتونم از این احساس رها شم تا تو تنها شی نه اون اندازه دل دارم ببینم با کسی باشی نمیتـــــــــــــــــــو

من اینجوری نمیتونم یه سدی بین قلب ماست تو باید غرق شی در من بفهمی کی دلش دریاست من اینجوری نمیتونم تو پای من نمی شینی تو رو اونقدر بخشیدم بزرگیمو نمی بینی همیشه مقصدم بودی کجا با تو سفر کردم چقد تنها برم دریا چقد تنهایی برگردم من اینجوری دلم خوش نیست شبم با ترس ه

شاید وقتی تو میرسی نباشم که دستاتو توی دستام بگیرم نمیدونی چه حالی ام از اینکه همون روزی تو میرسی که میرم به قدری چشم به رات بودم که میشد تموم جاده هارو تو نگام دید همه دلشوره ی دریا رو میشد تو مرداب زمین گیر چشام دید همیشه اشتیاق مبهمی هست واسه اون که باید

باز یه بغضی گلومو گرفته باز همون حس درد جدایی من امروز کجامو تو امروز کجایی حال تو بدتر از حال من نیست پشت این گریه خالی شدن نیست همه درد دنیا یه شب درد من نیست تو از قبله ی من گرفتی خدا رو کجایی ببینی یه شب حال ما رو فقط حال من نیست که غرق عذابه

یا همیشه دیر بودم یا ازم خسته شدن زود من به هرکسی رسیدم لحظه‌ی خدافظی بود قلبم اصلا از گذشته خاطر خوشی نداره بکش این خاطره رو که قصد خودکشی نداره همیشه اشتباه شده جمله هام جوابم اون نبوده که شنفتم از بس به هرکسی گفتم عاشق نبود به اون که عاشقش شدم چیزی نگفتم

یه جایی حس کردم عاشقم نیست حواش اینجا نبود و کم کم داشت کم میذاشت به روش که آوردم اینو جا زد حضورشو هر ثانیه کمتر کرد ترکم کرد نموند و موندم با خاطراتش کاری که نباید میکردو آخر کرد ترکم کرد ترکم کرد ترکم کرد خیلی دیره ممکن نیست نمیذارم که برگردی بد بودم که چی شده هوس برگشتن کردی گریه نکن

نرو وقتی دلت میدونی بامه هنوز نرو کار تو نیست منو نبینی یه روز نرو اینجوری نرو نگو مجبوری نرو آخه این دوری چی داره برامون نرو تا وقتی با خودمی خوشبختی تموم میشه این سختی رد میشه غمامون لب تر کن غرقت میشم بارون شه چترت میشم لب تر کن تنها آدم قلبت میشم لب تر کن من میمیرم باز از تو جون میگیرم لب تر کن شا

جز همین دیوونگی هرچی بگی یادم نیست اونی که تو زندگی عاشق نشه آدم نیست عقلمو دادم بره یادم بره تقدیرم با تو انتقاممو از خاطره میگیرم با دلم هرکاری که دلت میخواد کن) 2(من کنارتم فقط به من اعتماد کن اگه این حال خوشم آرامشم حالیشه به دلم فرصت بده شاید یه کم خالیشه از شبی که دیدمت این فا

خلاصم کن از عطر منتشر تو این خونه از اون دقیقه ها که بارونه نباشی خشکسالی ام خلاصم کن از عادتم به این خودآزاری تو هرچی که دلت میخواد داری منم که دست خالی ام اسیر خشکسالی ام دلتنگتم مثل همیشه زندم بدونم تو که چی شه وقتی نیستی زیر سقف عشق این خونه که خونه نمیشه هرچی میخوام نشکنه بغضم اون

کجای سکوتت به غربت رسیدی چه جوری ببینم ازم نا امیدی غریبه نبودم که بی اعتمادی من اونم که یک عمر بهش تکیه دادی قراره که بی هم به چی رو بیاریم؟ من و تو به جز هم ، پناهی نداریم بیا سمت من باش ، توو جنگ با درونم کمک کن کنارت غریبه نمونم کمک کن کنارت غریبه نمونم

چه چیزی تو عمقه چشاته که من یک نگاهه تو رو به یه دنیا نمیدم که بعد از تماشای چشمای تو از زمینو زمان عاشقانه بریدم تو با کل رویای من اومدی تا تو سی سالگی باورم زیر و رو شه که زیباترین خط شعرهای من از تماشای چشم تو هر شب شروع شه اومدی تا بره فصله دیوونگی شدی آرامشه کل این زندگی

دست منو بگیر، حالم جهنمه .. از حس هر شبم، هر چی بگم کمه بغضم غرورمو، یاری نمیکنه .. این گریه ها برام، کاری نمیکنه هر شب، دلم دریای آتیشه .. از این بدتر مگه میشه حال هیشکی تو دنیا، بدتر از حال من نیست دردی رو زمین، بدتر از همین، درد تنها شدن نیست .. تو که تو همیشه ی خاطره هامی

باید برگشت به لحظه های رفته باید رد شد از این پل شکسته از حال بد این بی خبری از این شبای خسته باید برگشت به خنده های سابق باید بارید رو شونه های عاشق باید نفس تردیدو گرفت تو آخرین دقایق یه جوری دوری و یه جوری گم شدم که باورم نمیشه ) 2(کسی که عاشقه محاله بگذره از اونکه زندگیشه ب

کوچه وقتی که نباشی رگ خشکیده شهره ماه تو گوش خونه گفته دیگه با پنجره قهره سقف دلبستگی بی تو واسه من سایه نداره دلم از روزی که رفتی دیگه همسایه نداره تو پی کدوم ستاره پشت ابرا خونه کردی رفتی و چیزی نگفتی گریه رو بهونه کردی من سوال ساده تو تو جواب مشکل من رد پای رفتن تو

تویه قلبه کوچیکم جاتو محکم میکنم تا به تو اضافه شه از خودم کم میکنم همه چیزم واسه تو چی بهم میدی به جاش حرفتو راحت بزن نگران من نباش من بمونم یا برم تو چجوری راحتی قلبه من وصله الان به یه بمبه ساعتی جز منه ساده بگو کی برات تب کرده بود واسه تو اتاقشو کی مرتب کرده بود

چه چیزی تو عمقه چشاته که من یک نگاهه تو رو به یه دنیا نمیدم که بعد از تماشای چشمای تو از زمینو زمان عاشقانه بریدم تو با کل رویای من اومدی تا تو سی سالگی باورم زیر و رو شه که زیباترین خط شعرهای من از تماشای چشم تو هر شب شروع شه اومدی تا بره فصله دیوونگی شدی آرامشه کل این زندگی

آخه کی انقد مثل تو نابه چی به اندازه چشمای تو جذاب آخه کی انقد با دلم جوره تو دلم جای یه دیوونه مغروره اونی که عطرش میمونه یادم به هرکسی جز اون بی اعتمادم اونی که میخوامش و میخوادم یکیو دارم از عشقش بگم هرچی کمه هرچی بگم اون داره یکیو دا

تو هنوز تو قلب منی من ازت رها نشدم مگه میشه که من یه نفس بگیرمت از وجود خودم مگه میشه به هم نرسیم من از این فکر خسته شدم مگه میشه نباشی و من ادامه ندم به عذاب خودم تو همونی که نبودن با تو یک نفس توی هر لحظه هراس منه

فصل بارونی بیشه رنگ چشماته همیشه حس تازه بودن من بی نگاه تو نمی شه اگه دیروز اگه فردا اگه با هم اگه تنها با توام خود خود تو اگه حتی توی رویا نه می افتم به پای تو نه می میری برای من همیشه رد پات پیداست کنار رد پای من کاش دوباره بودن

وقتی میرم، از این همه درد به خاطر من؛ نگو برگرد با قلب من؛ چه ها که نکرد نبودن تو نگو برگرد این زخمارو به کوه بزنی؛ به پلک زدنی میریزه وقت بردن تو اوجِ نبرد؛ به دشمنتم نگو برگرد کجا درد تو از تنم بیرون میره چرا غمم تموم نمیشه؟ چه دور از من باشی چه با من تنها شی همین حال من همیشه

کجای این شب غریبمو ... کجای این کرانه ی کبود کجای این شبی که از ازل ... چراغِ ماه قسمتش نبود کجای این همیشه ابری ام .... که آسمان نشان نمیدهد به گریه میرسم ولی سکوت ... به گریه هم امان نمیدهد کجای این شبم که میکشد ... هوای گریه ام به نا کجا

هرچی آرزوی خوبه مال تو ... هرچی که خاطره داری مال من اون روزای عاشقونه مال تو ... این شبای بی قراری مال من منم‌و حسرت با تو ما شدن ... تویی‌و بدون من رها شدن آخر غربت دنیاست مگه نه ... اول دو راهی آشنا شدن تو نگاه آخر تو .. آسمون خونه نشین بود دلتو شکسته بودن .. همه‌ی قصه همین بود

اگه حال میپرسی این حالمه گذشتم مثه سایه دنبالمه نشستم هوات از سرم بپره نشستم که این سالها بگذره برو به کسایی که میشناختم بگو من قمار تورو باختم به هر سمتی رفتی موافق شدم میخواستم بجنگم که عاشق شدم رفتی و دادی بر بادم اسممو بردم از یادم دیوونم دیوونم دیوونم دیوونه حال امشبمو جز ت