آکوردهای هومن لطفعلی

توو دنیایی که من هستم نه خونریزی نه جنگیه کی میفهمه که این احساس چه احساس قشنگیهه من هر وقت که زمین خورددددددم از افتادن نترسیدم برای حال امروزم یه عمر ، مردونه جنگیدم نمیبینم ولی خوبم شبیه کوه مغرررورم چقد این حالو دوس دارم که