آکوردهای نیما مسیحا

غم کوچه های سرد این شهرو بغل کرده دلتنگی توی استکانم زهر حل کرده دستای تو مثل جهنم داغ رو شونم برف از سفیدی چشام میریزه رو گونم یه کوه دردم که عقابا چشمشو خوردن معدن چیا تو قلب دهلیزای من مردن آب از سرم رد میشه از بس خسته ام خسته

دارم خوابت رو میبینم تو بیدارم نکن هرگز بدون عشقم حقیقت داشت پس انکارم نکن هرگز نگاهت کردم و چشمات فقط زیر سوالم برد پریدم سمت آغوشت ولی سنگت به بالم خورد اگه پایان حرفاته سکوتم خاطرت باشه اگه از یاد تو رفتم سقوطم خاطرت باشه اگه قلبت نمیخوادم اش

ﻏﻢ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ دل ﻧﮕﻴﺮ از اﻳﻦ ﺳﻜﻮت‌ از این نگفته ها دلم گرفته کی بغضمو بغل گرفت بجز خودم به جز شبای شهر غم گرفته اﻳﻦ آﺧﺮﻳﻦ اﻣﻴﺪﻣﻪ ﻛﻪ ﺧﻨﺪﻣﻮ‌ از اﻳﻦ ﺷﺒﺎی ﮔﺮﻳﻪ ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮم ﺗﻮ اﻳﻦ ﻫﻮا ﺗﻮ اﻳﻦ ﺷﺒﺎ ﺑﻪ ﺟﺎی‌ من ﻧﻔﺲ ﺑﻜﺶ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﻔﺲ ﺑﮕﻴﺮم ﻣﮕﻪ ﻣﻴﺸﻪ ﻧﮕﻔﺖ‌ ﻣﮕﻪ ﻣﻴﺸﻪ ﻧﺪﻳﺪ‌ ﻣﮕﻪ ﻣﻴﺸﻪ ﮔﺬﺷﺖ

همه ی شهر و خبر کن یه شبی با نگاهت شور و شر کن یه شبی شیشه ی ستاره رو سنگی بزن تو آتیش بازی خطر کن یه شبی همه ی شهر و خبر کن یه شبی با نگاهت شور و شر کن یه شبی شیشه ی ستاره رو سنگی بزن تو آتیش بازی خطر کن یه شبی کار دستای تو کارستونیه دنیا رو زیر و زبر کن یه شبی کاری کن که ابرا بارون ب

بروم شادان به فلک دور از غمها دور از همه کس ندهم من ره به کسی در بزم یار من باشمو بس شادو بی باک با عشقی پاک در این آبو خاک بپرم ز جهان چو هما به دله آسمان تپشه قلبه پر از امید من تپشه زندگیه دله من دیده ی من دنیایه من همه تابندگیه شور من چشمه ی نور م

مهتاب امشب دلم تنگه میون چشم و دل جنگه دیدنی های دل امشب از سر شب همه بی رنگه مهتاب امشب دلم تنگه شهرزاد قصه گو امشب قصه هاش خشکیده بر لب تو بتاب به قلب خستم جون به لب رسیده امشب مهتاب امشب دلم تنگه نکنه وقت جنونه شده باز دلم دیوونه داره با خودش میخونه کاشکی دل عاشق بمون

تو حواست نیست که چه زیبایی غرقتم عمری مثل دریایی تو حواست نیست که چه آسونه عاشقی کردن با یه دیوونه می دونی تو کنار خودم عالیه جات تنهایی هر کجا که برم خالیه جات می بینم خودمو توی اون نگاه زیبات می دونی عاشقم نفسم بنده به تو کار من هدیه کردن لبخندت به تو خوشحاله دل من که علاقمنده به تو تو نمی دونی که چقدر خوبه قلب من داره با تو می کوبه

دلم از حال خوبی که تو چشمات هست می ترسه چشام از این نگاهی که بهم خیرست می ترسه نذار احساس دل بستن به این دیونه بر گرده ببین آرامش چشمات چقدر کم طاغتم کرده منو بیرون نکش از من بذار سر گرم غم باشم می خوام دور از همه دنیا توی حال خودم باشم بفهم از حال و روز من دلم به عشق راضی

دریا غرقه چشماته چشمام مات رویاته اومدی تا تنِ من , بی تنِ تو خسته نشه حرفام مونده تو سینه ام وقتی تو رو مییینم تو بگو تا لبِ من , بی لبِ تو بسته نشه تو آرومی من آرومم انگار حالت حاله منه دنیای من تو چشماته چشمای تو فاله منه دیروز موجت از رویای دلم میگذشت

از حرف های تو غزل از چشمای تو عسل با فصلِ روسریِ تو بوی ترنج میرسه دستاتو که به من بدی دستم به گنج میرسه از یه طرف با حس خوب از یه طرف با روی خوب تو میرسی و میرسم من به یه آرزوی خوب آباد می کنن منو ویرونه میکنن منو این چشم های لعنتی دیوونه می کنن منو باید یه لحظه از تو رو صد سال زندگی کنم آینده و گذشته رو

بی تو در هر جای این دنیا اسیر غربتم تو که از اول به دلتنگی ندادی عادتم از همان روزی که از شهر خیالم پر زدی از همه دنیا گرفتی و شدی همصحبتم عادتم دادی که در باران به یادت آورم عادتم دادی کنارت باشم و عاشق شوم در هوایت یک کبوتر باشم و دور سرت لحظه لحظه بیقرارت باشم و عاشق شوم من بی تو دنیایم غم است بغضم به قدر عالم ست

دستم نمی رسه به بارون این ابر تن پوشم نمیشه من چیزی رو یادم نرفته چشمات فراموشم نمیشه با ماه هر شب گریه کردم تو ماه بودی گریه کردی من قول دادم باشم اما تو قول دادی بر نگردی تو قول دادی بر نگردی هر گز فراموشت نکردم هرگز تورو از دست ندادم عکست رو دیواره هنوزم من خنده هات

مثل یه پروانه ببین اسیره مشته بسته ام از این همه پرسه زدن کوچه به کوچه خسته ام تو لحظه هایه بیکسی اسیره ناباوریم تو قاب خالیه جنون یه عکسه خاکستریم تویه این ثانیه های بی رمق لحظه های آبی تو حروم نکن ا

اینجا پیش چشم تو پر از احساسم باور کن این لحظه دسته منه که انگار رو قاب عکس تو داره میلرزه هرشب رو به تنهایی با گریه میگم اخه دیوونه اینجا توی این خونه غیر تو هیشگی با من نمیمونه عشقم باتو میشه به گزشته بر نگردم خیلی خستم من یه عمره عاشقی نکردم یک عمر هرشب با اینکه فقط

اینجا پیش ِ چشم تو پُر از احساسم باور کن این لحظه دستِ منه که انگار رو قاب عکس تو داره می لرزه هر شب رو به عکس تو با گریه میگم آخه دیوونه اینجا توی این خونه غیر تو هیشکی با من نمی مونه عشقم با تو میشه به گذشته برنگردم خیلی خستم من یه عمره عاشقی نکردم