آکورد رباعیات فرهاد مهراد

جغد بارون خورده ای ، تو کوچه فریاد میزنه

مرغ سحر نــــاله ســــر کــــن داغ مرا

می بینم صورتمو تو آینه

هرچند ز کار خود خبر دار نیم بیهوده تماشاگر

تو فکر یک سقفم یک سقف بی روزن

شنبه روز بدی بود روز بی‌حوصلگی

بوی عیدی بوی توپ بوی کاغذ رنــــگی

توی قاب خیس این پنجره‌ ها

تو هم با من نبودی مثل من با من

یه شب مهتاب ، ماه میاد تو خواب ، منو میبره