آکوردهای سینا ساعی

شب میشه صبح درگیر تقویم تاریکم سرگیجه و ترسی که بعد میشه عادی تر این زخمی که خوردم نیس تقصیر خودم من دیگه گمم وقتی که سخت میشه خوابیدن راه میرم راه میرم راه میرم راه میرم راه میرم راه میرم راه میرم راه میرم این که بیادمی منو خوشحال میکنه پنجره پرت میشه و سقف میقته منو ترس میکشه گوشیم زنگ میخوره شهرداری داره اشغالا رو جمع میکنه حتی ذهنم به صدا اونم شرطی شده اینام بگذره من کی درست میشم ابرا این روزا چه تو دل برویین برام هیچی نمونده جز ارث دوییدن مثل نقطه زنده تو متروپولین

قلبِ تو مینوشت شد‌ شاعر زندگیم روحِ تو نور میداد به‌ خاطر خستگیم نور، نور، نور با تو‌ نمیشد ‌دور نور، نور، نور با تو‌ نمیشد ‌دور این‌ افسانست یا نه؟ که‌ دوستم‌داری تو! D‌ میبینم چون به‌ عین چطور تاریکی‌ مُرد پیدات شد، اسارت رفت شجاعت ریشه کرد تازه فهمیدم ، چقدر زنده‌ام واین شعله نمیشه سرد نور، نور، نور با تو‌ نمیشد ‌دور نور، نور، نور با تو‌ نمیشد ‌دور تونستی عاشقم کردی الان ما ب

انضباط به من نیرو داد صبح به صبح جنگه این روزا جلو‌ آینه چی‌ میبینی رو‌راست جواب خیلی چیزا آخه 3اونجاست بنزینت خودتی که میریزه تو‌و باک یادت نره که میبره دیسیپلین طوفان ساده ترینش اینه که میان جیرینگی پولا مهم اینه که حال خوبتو‌ میگیری تو‌و راه بذار کل مارکت بهم بگن مثل ناظمم با اینا پُر نمیشه حتی نصف کاسه صبر متمرکزم رو‌ دو‌تا چیز، یه فهرست و یه تیک زدن من تو دل طراحی این هندسه ی زیستمم خیلی چیزا پشم اگه بشی با این گلاویز جنگ من نفسگیر‌تر از قرتی بازی مجازی هد