آکوردهای امیر عباس گلاب

الان که ساکتم ولی یه روز شلوغ میکنم تو شاعری میبینمت یاد فروغ میکنم دوباره صاف میکنم صدای ته کشیده مو بدرقه میکنم بره پرنده ی پریده مو دوباره ساز میزنم تو رو مرور میکنم ازت نمیگذرم ولی ازت عبور میکنم گریه نمیکنم برات تو این غروب بی امون وقتی دلت با رفتنه بهت نمیگم که بمون دلم پر از شکستنه سر پرم از صدای پ

ﺣﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻣﻮی ﺗﻮ وﺻﻞ و ﺑﻪ ﻫﺮ آﻧﻰ رﻫﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﭘﺮﻳﺸﺎن ﺣﺎل و ﻃﻮﻓﺎﻧﻰ ﮔﺎﻫﻰ ﭘﺮ از اﻣﻮاج ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺑﺎﻟﺎ ﺗﺮ از آﻏﺎز ﻳک ﻋﺸﻘﻰ ﺗﻮ ﻳﮏ ﭘﺎﻳﺎن زﻳﺒﺎﻳﻰ در ﻫﺮ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﻗﺼﻪ اﻳﻰ داری اﻧﺪازه ی ﺻﺪ ﺳﺎل ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ از دﻳﺪن ﻣﻦ دﺳﺖ ﺑﺮدار و ﺗﻤﺎاااااﻣﻢ ﻛﻦ راﻫﻢ اﮔﺮ ﺳﻤﺖ ﺗﻮ آﻣﺪ ﺳﺮ ﺑﻪ راﻫﻢ ﻛﻦ

یجوری چشام محو زیبایی هات بود که انگار نگاه به گل یاس کردم همون لحظه که پا گذاشتی تو خونم همون لحظه  قلبم رو احساس کردم برای چشمای سیاهت عزیزم واسه قلب رنگی تو گریه کردم تو انقدر قشنگی که یک روز رفتم برای قشنگی تو گریه کردم دلم این دل نازوک بی قرارم برای کسی غیر تو جا نداره همیشه همیشه دوست دارم ای عشق دوست دارم این جمله اما نداره چه قدر

این اولین باره دلم داره یه حال خوبو می‌بینه تکرار لبخندت نمی‌ذاره برم‌ من دلخوشیم اینه اصرار قلبم کار چشماته که یه زیبای مغروره فکر نبود تو محاله از خیال من چقد دوره بی هیچ حرفــــــی عاشقـــم کردی من تموم زندگیمو واسه این احساس می‌خوام من چشاتو وقتی با چشم

/ add9 / add9 / add9 / add9 add9 زیبای من باید تو را add9 از چشم بد دورت کنم add9 میترسم ای دریا ولی add9 با چشم خود شورت کنم add9 میترسم از روزی که بارانت نبارد به سرم add9 میترسم اسمی از تو حتی پیش مردم ببرم add9 C#add9 با اینکه میدانم به عشق هیچ اعتباری نیست باز جانم برایت میرود تا کوه قاف ای نازنین C#add9 رویای درگیرت شدن قلاب و زنجیرت شدن تاوان عاشق بودن است رویا بباف ای ناز

من صدا‌ی خنده های از ته دل توام من تو شادی و تو غم هر لحظه هر جا با توام من صدای کوه و دریا و زمین و آسمون من خود راز رسیدن به خود خود توام حالتو عوض کن و این بار تو به دنیا بخند چشماتو رو هر چی که حالتو میگیره ببند رقص باد و کوه و دریا و درختارو ببین جاده ی بی انتهای موج دریارو ببین میدونم خسته شدی بس که زدی به هر دری خوشحالی های کوچیکتو نگیری سرسری تو خودت واسه خودت از همه دنیا بهتری من عوض میکنم حالتو با ریتم بندری

امشب میخوام حسمو بگم از هیشکی نمیترسم هر جوری بشه هر چی بشه من تا تهش هستم همه میگن حرفمو نزنم همین جا خاکش کنم امشب فقط حسمو میگم میخوام ازت خواهش کنم من هنوزم آدم خوبیم من هنوزم مهربونم منم دلم تنگ شده برات این روزا رو میگذرونم به کی بگم درد دلمو شدم از عالم زده

دیوونه بازیات چشات غمات خنده ی رو لبات نگات صدات حسای بینمون چه زود گذشت خیلی گذشتم از خودم برات بارون و آسمون زمین زمون خاطره های نصفه نیممون در حد یه نگاه یا شوخیم قاطی نمیشدم با این و اون من بهت گفتم که آدما بی رحمن حیف دلتو شکستن هی اونا باید برن نه تو نه من ... من که آرومم عشق چشات نمیخندن بهم کی آخه میفهمن کی او

هی هی تو تو چشمام نگاه کن دیوونم منو سر به راه کن هی هی تو حالا دیگه جز من هر عشقی باهات میشه دشمن سرتو بچرخون که همه خوبی بدیات مال منه یه جوری باهام باش که کسی نتونه بهم حرف بزنه خودتو عوض کن یه نمه تا میتونی فرق کن با همه کسی که دلش پیش منه نمیتونه دورم بزنه هی هی تو هی تو هی ت

این یه جاده‌ی بدون مقصده من به جایی نرسیدم از عشق جز خودم که بی‌قراره خودمم کی می‌دونه چی کشیدم از عشق دل من یه عمره که زخمیه اعتمادتم دوس دارم از این به بعد از تو مراقبت کنم دیگه بسته دلم شکستنو بذار کنار تو می‌تونی دل ببندی ولی من غلط کنم

چه شود هر چه شود صاحب قلب بی قرار من تو باشی چه شود هر که ز ما نیست رود تا به ابد دار و ندار من تو باشی چه شود هر چه که خواهم شود و چشم تو برق نگاهم شود و خنده ات پشت و پناهم شود و از تو خالی نشود زندگی ام چه شود قافله ی غم رود و از بهشتم جهنم رود و لحظه های پوچ

عشق اول یه خطای ساده بود تلخی اون با تو شیرین میشد تو چیکار کردی باهام که بعد تو من رو هر کی دید هر کی دید غمگین میشد من خدام رو پشت تو گم کردم و اون گناه تو رو پای من نوشت نه به تو رسیدم آخر نه خدا نصف من جهنمه نصفم بهشت من تنها رو چه به جمع شما حالم رو با عشق بدتر نکنین من دروغ ه

بعضی وقتا با خودت حرف زیاده که بگی حس نداری به کسی ساکتی تو خودتی بعضی وقتا تو خودت پرت میشی یه جای دور دوس داری تنها بشی باز یه گوشه سوت و کور دونه دونه آدما میرن از کنار تو باز یه جاده بی مسیر باز من و نگاه تو کاش یه چند وقت بگذره کاش عوض شه روزگار پاش بیوفته اما باز عاشقم دیوونه وار اگه میخوای بمونیا کم نیاری تو سختیا

چه شود هر چه شود صاحب قلب بی قرار من تو باشی چه شود هر که ز ما نیست رود تا به ابد دار و ندار من تو باشی چه شود هر چه که خواهم شود و چشم تو برق نگاهم شود و خنده ات پشت و پناهم شود و از تو خالی نشود زندگی ام چه شود قافله غم رود و از بهشتم جهنم رود و لحظه های پوچ بی هم رود و از تو خالی نشود زندگی ام بهترین حال جهان را دارم با تو پیدا و نهان را دا

مث من کیو داری انقده حساس سر تو با همه همیشه دعواس جذب تو میشم مث یه الماس مث یه الماس مث من همه جوره بگو کی میخوادت سر بزنگاه میرسه به دادت اینارو گفتم که بمون یادت میمونم کنارت مث سایه مث نور مث شب من اونم که میبینیش روز و شب جدا نمیشیم حتی یه لحظه این دنیا با تو خوبه حتی یکمشم ریشه کردی تو وجودم قبل تو اینجوری نبودم شریک درد و غم و روزای سخت منم جواب خوبیا

کی غیراز من تموم دنیاشوپای اداهای تومیذاره کی غیرازمن به غیرازتوازتموم آدمای دنیا بیزاره چیکارکردم که رنجیدی مگه ازمن توچی دیدی که دلگیری صدام خستس چشمام بستس نبینم توداری ازاین خونه میری ازاین خونه میری دوست دارم و واسه تو تب دارمو هر کاری کردم که یه جور تورو نگه دارمو نشد که نشد دل تو کوتاه بیاد هر جای دنیا که بری به تو وفادارمو دوست دارم و واسه تو تب دارمو هر کاری کردم که یه جور تورو نگه دارمو نشد که نشد دل تو کوت

برات خیلیا مردنو زنده ای حواست به چشمای گیرات نیست تو دیوونه ای خیلی حالت بده که جز من کسی توی دنیات نیست اگه جای تو هرکس دیگه بود به اندازه ی تو چشاش برق داشت نمیتونم حتی تصور کنم چقدر با تو دنیای او فرق داشت دیوونه تو چشمای من زل نزن چرا دشمنی میکنی با خودت مگه من چی دارم که وابسته شی چرا دشمنی میکنی با خودت دیوونه یه کم بیشتر راجبش

بزار از نگاهت همین چند ساعت واسه من بمونه با این چند ساعت چراغ های این خونه روشن بمونه حالا که نمیشه تمام تو سهم منو زندگیم شه بزار چند ساعت نگاهم این عشقو با چشمات سهیم شه صبور هم که باشم نه طاقت ندارم نبینم تو رو اگه سنگ بارید اگه سیل اومد تو بی من نرو

عشق تو عشق بچگیام بود شونه هات پاتوق خستگیام بود حرف آخرت زندگیمو حراج کرد رفتی و عشق من ازدواج کرد حسمو ترانه کردم و خوندم احساسمو به گوش همه من رسوندم اومدی تو چشام می گی فراموش کن عشق من نه حالا بشین و تو گوش کن گوش کن وقتی حال خوبی داری باید بفهم

ببین چقدر تغییر کردم با وقتی که عاشق نبودم بعد از تو یک ثانیه حتی اون آدم سابق نبودم ربطی به تیپ و مد نداشتن رویات دنیامو عوض کرد افسردگی جاشو به تب داد عشق تو قرصامو عوض کرد من رو از آینده نترسون باید از این وابسته تر شم از عشق

سادست عشق یه اتفاق افتادست که دلم کم بابتش نشکست اما پیش اون بی ارادست سادست دیدمت ای وای عقل از سرم افتاد تب تند نفسات آخر شکستم داد بودنم انگار رفتنو یادت داد میری ام برو عزیزم هر چه بادا باد حالا هی برو حالا هی بگرد تا یه جایی که نشه کاری کرد شاید دوریمون راه چاره شد شاید عاشقت یه

صدای بارون منه سرگردون هنوز تو فکرم تو فکرت خانوم صدای بارون منه سرگردون دارم میمیرم ولی آروم آروم , دارم میمیرم ولی آروم آروم دکلمه (دل به دریا زده ای ..... ) هوا سرده جلوم سرابه نرو تنها نرو نفس بی تو برام عذابه نرو تنها نرو خانوم در این دنیا تکو تنها تکو تنها شدم گیاهی در دله صحرا دله صحرا شدم من

تو زندگیم به جز تو خیلی فرصتا بود که بی تفاوت از کنارشون گذشتم نه اینکه منتی سر تو باشه اما برای پیدا کردنت دنیا رو گشتم چه آرزوهای قشنگی که تمامش فقط برای داشتن تو ناتموم موند ولی تو نیمه های راه ازم بریدی واسه همیشه موندنه تو آرزوم موند سرد شدی درد شدی سوخت دلم باختم

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار منو تو این حال خودم بذار و برو دست بردار از تو نه از خودم پُرم تو این حال خوبم ترکم کن دنیا خارم کرد دنیا قانعم کرد دنیا .. درکم کن این روزا خاموشم سردم بی حسم لمسم میترسم جونی نیست انگار نوری نیست حتی از سایم میترسم

کـاش از اول نبــودی دلـم بــرات تنـگ نـمیشــد اون نگاه من به اون نگاهه تو بند نمیشد کاش از اول نبودی چشمم به چشمت نمیخورد اگه عاشقت نبودم این دل اینطور نمیمرد عشق پاکت رو سوزوندن دیگه اشکت مال من نیست

بازم با حرفات خودم یادم رفت چه روزایی رو هدر دادم رفت چقدر غصه خوردم که تو شاد باشی یادته یادته بازم من که دنیام با حرفات بهم ریخت با هر جمله ای که تو گفتی دلم ریخت اسیرت شدم تا تو آزاد باشی یادته یادته حالم خرابه با خاطره هاتم بدم شاید که از این به بعد به هر کاری دست زدم من هنوزم به یادت میوفتم ولی به خودم قول شرف دادم ادامت ندم حالم خرابه با خاطره هاتم بدم شاید که از این به بعد به هر کاری دست زدم این دفعه کل ماجرامونو عوض میکنم به بیخیالا بگو صبر

تو اگر دست نجمبانی دلم پیر شود طفل نو پای غزل باز زمین گیر شود بیقرارم که به دست آوردمت من یا نه؟ ترسم از ذست روی و تا ابد دیر شود همه تقدیر جهان بی تو نمی ارزد هیچ جز نگاه تو نگاهی که نمی ارزد هیچ اندکی فرصت شادی که در این دنیا هست

رویاهاتو جمع کن باید بریـــــــــــم دریـــــا باید یه چند روزی دور شیم از این دنیا دوربینتو بردار بی کــوله و تقویــــــــــم چند وقته عکسای دوتایی ننداختیم تا آخر جاده با رویات هم آغوشم این لحظه هارو به دنیا نمیفروشم دستاتو میگیرم بارون شروع میشه

دارم پیر میشم ولی عاشقم ، جهانم پر از حس و حال توئه همه خنده ها دلنشینن ولی فقط بهترین خنده ماله توئه دارم پیر میشم ولی عاشقم ، تو این حال و روزو برام ساختی با اون خنده ی دلفریبت ببین دلم رو به چه روزی انداختی کنارم بمون و بهم تکیه کن به جز عشق چیزی نمی خوام

سفیدی و چشمات سیاه سیاه چشام توی شطرنج تو مات شد روزی که موهاتو شرابی زدی یکی دائم الخمر موهات شد ازت ضربه خوردم هلاکم نکن چقد پشت پاتو محکم زدی هنوز فکر سرگیجه های توام همون لحظه هایی که دورم زدی لعنت به تنهایی و تنهایی و تنهایی لعنت به این سیگارهای کنت نعنایی

بشین پای حرفای من بشین با تمام وجود من از عشق میگم تو هم بگو رفتنت خواب بود بشین پای حرفای من بشین دل بده گوش کن درا رو رو دنیا ببند جهان و فراموش کن فقط من فقط تو فقط من و تو می ارزیم به هم یه شب زندگی بی تو رو باید قیدشو می زدم نبودی ببینی چقدر زمان

عشق اینجوری نیست علاج درداش توی دوری نیست تو حساسی من میفهمم نه دیوونم نه بی رحمم نه مشهورم نه مغرورم هر وقت نیستی پر از دلشورم این عشق کاری کرد بمونیم با هم نه تو مجبوری نه من مجبورم با من زندگی کن با تمام خوب و بدهام من تا زنده باشم وا

باید ببخشمت قلبم ولی منو یاری نمیکنه هی بغض میکنم اشکام ولی برام کاری نمیکنه از بغض تو صدام با این خستمو باید ببخشمت باید از این روزام صد سال بگذره شاید ببخشمت شاید ببخشمت زخم زبونی که افتاده رو صدام هیچ اتفاقی نیست خیلی عوض شدم از مهربونیام

گشنه و تشنه و زخمی پشته هم تحریمو تحریم ما هنوزم بعد ۳۰ سال وسط ابوقریبیم تنگه ای که تویه حفظش رد یک معجزه پیداست تنگه ای که دشمن از اون کل آبادانو میخواست درد عالمو کشیدیم این روزا دردی نبینیم ما جوون دادیم که امروز ناجوونمردی نبینیم

حس و حالم خوش نیست همه چی داغون یکی باید باشه تو رو برگردونه گم و گورم دورمگیج و ویجم خستم بس که پایه پلکمو به دل در بستم پشت سر بیرونه روبرو دیواره داره از ابر سیاه دردسر می باره دل مغرور اما دست و پا نمی زنه سنگ از آسمون بیاد صخره جا نمی زنه

مثل فرشته ها تویه نوشته ها اونقدر خوبی که جات تو بهشت ها مثل هوای خوب گرمی مثل جنوب حس دلتنگی آخرایه غروب تو تنها نیستی هواسم بهت هست تو هر جایی میری یکی تو دلت هست تموم شبارو تو چشم تو خوابم با دنیا سر تو دیگه بی حسابم بغضم گرفته بود دریا شدی برام

تو بهتر از اونی که تویه خوابم بود خوابی که قبل از تو هر روز یادم بود دنیا بهم خندید وقتی تورو دیدم بعد یه عمر گریه من با تو خندیدیم اما یه چیزی هست که تو از من نمیدونی باید بهت میگفتمو پنهون نمی کردم تو زندگیم قبل از تو عشقه دیگه ای هم بود که من هنوز دنبال اون دنیا رو میگردم , میگردم

هوس کردم برم یه جای دورو یه جای بی صدا و سوت و کورو برم جایی که آدما نباشن میخوام برم بُریدم آخراشم هوس کردم نشه دیگه دلم تنگ بشم کورو کرو دیوونه و منگ هوس کردم برم یه جا که هر شب بریزه روی گونم سیل اشک هوس کردم که امشب زیر بارون برم تا جایی که م

اینجا کجایِ جهانه ، که تا این حد کودکانه میخندم و هیچ حرفی رو من تاثیری نداره حتی دنیا با تمامش ، اونی نیست که من بخوامش حریفت نیستن حتی خورشید و ماه و ستاره این بار انگار رو زمین نیست ، پاهای خسته ی من تو اومدی تا وا شه ، چشمای بسته ی من از دنیا بریدم ، وقتی که به تو رسیدم آروم آروم آروم آروم آروم عشقو دیدم انگار انگار با تو دارم ، روی ابرا پا میذارم همه میبینن کنارت ، چقد انگیره دارم دستام دستاتو داره ، دنیام با تو برقراره تو دوباره من دوباره ، عشقم آره گفتی بیا و

اورتور روی هر اسمی خط زدم من کنارت صد از صدم تو که اینجایی ضربان دارم نمیشه باشی خودمو نگه دارم سره تو دعواس بین دل و عقلم عاشق من شو حتی شده کم کم رو نگاه من سر بده چشماتو اختیار من همه و همش با تو تو چقدر مثل هیچکی نمیمونی خیلی هم عشقی خودت نمیدونی به من احساست محاله کم باشه بزار غمهاتم ماله خودم باشه

یه عمره تو غم و دردم یه عمر از قهر رنجیدم که دارم تو تب و حسرت تقاص عشق و پس میدم نگا هم بسته و گیجه دلم داغون و افسردست غرورم مثل دستای بیبونا ترک خوردست همیشه دیر فهمیدم یکی پشت تو پنهونه بهاری که تو حرفاته یجورایی زمستونه ولی با این همه بازم تو فکر بودنت مون

یه روزی ، دنیا رو تکون میدم حتی اگه ، دستای من پُر نیست امروز اگه ، سنگینه شونه هام پروازِ من ، دور از تصور نیست دیروزِ من ، لبریزِ فردا بود با مَردم از ، امید میگفتم روزی که بند کفشمو بستم کوه جلو رومو پذیرفتم من مردِ لحظه های دشوارم اینو به لحظه هام نشون میدم واسه جماعتی ک

از من تو خیالت جمع تا هر جا بخوایی هستم من خسته نمیشم تا وقتی به تو دل بستم خوشحالی هر روزو من با تو شروع کردم تنهایی دنیامو با تو رو به رو کردم خوشبینه خوشبینم به روزای آیندمون خوشبخته خوشبختی یه دریا یه دنیا یه آسمون خوشبینم خوشبینم به روزای آیندمون خوشبخته خوشبختی یه دریا یه دنیا

این لحظه پیشِ تو ، اینجا همین ساعت دیدارِ آخر نیست ، میبینمت اما من حتم دارم که ، این بارِ آخر نیست هم سخت غمگینم ، هم خیلی آرومم توو لحظه یِ رفتن ، حرفای ِمنطقی بی معنیه واسه ، دیوونه مثلِ من هیچکس نمیتونه تو رو از من بگیره حتی همین جاده که داره با تو میره

کجایی عشقِ من ، کجایِ دنیایی هنوز برای من ، تمومِ دنیایی هنوز دلم گیره ، هنوزم آشفته ام بارون زده بازم ، یادِ تو میفتم یادِ تو میفتم ، که خیلی بد کردی کاشکی میشد عشقم ، میشد که برگردی چی دیدی از من که ترکم کردی تو نمیدونی ، با من چه کردی عاشق تر از من ، پیدا نمیشه من یه دیوونه ام ، واسه همیشه

من ، عشقو توو چشمِ تو دیدم با تو از دنیا بریدم من به هر جایی رسیدم با تو رسیدم تو شرقیِ چشم سیاهت غرقِ دریا توو نگاهت هر جا باشی به دلِ من میرسه راهت تنها نمیرم ، همراهِ من بیا دورت نکرده ، این قهر و آشتیا تا میشه باید دیوونگی کنیم ما زنده هستیم ، تا زندگی کنیم

از احساسِ بودن کنار توئه غروری که توو قلبِ من جا شده یه قطره از عشقت رسیده به من که حالا دلم قدِ دریا شده طلا ریختی زیرِ پاهام که یه دنیا به خاکت حسادت کنن به اینکه تو بالاتری از همه به خاک طلاییت عادت کنن یه دریا شمال و یه دریا جنوب تو معنایِ احساسِ آرامشی

بماند که خواب و خیال من آشفته کردی بماند که با جان و روح و روانم چه کردی بماند که چشمان تو جز من عاشق ندارد بماند که هیچ عاشقی حال منطق نــدارد بماند که میشد کنارم بمانی نماندی بماند که کار دلم را به حسرت کشاندی همه دلخوری های ریز و درشتم بمـاند

تموم خستگیهامو؛ روی دوش تو میذارم تو از حالم خبر داری، تو می دونی؛ گرفتارم دل بی طاقت و تنگم، همش درگیر غم بوده قبوله… اینو می دونم؛ که تقصیر خودم بوده خیلی وقتا به خودم ، بد کردم اما تو رفیق راهم بودی خم به ابروت نیاوردی و همیشه پشت و پناهم بودی خیلی وقتا به خودم

من روحمو از تن جدا کردم تا روحِ تو تووی تنم جا شه من غیر ممکن ها رو میتونم وقتی که پای تو وسط باشه وقتی که دل از اختیارم رفت هرچی به غیر از تو رو دادم رفت وقتی کنارت زندگی کردم من زندگی کردنو یادم رفت بعدِ تو با دنیا وداع کردم بُغضی حریفِ التماسم نیست خو

ابری شدن را آسان گرفتم باران گرفتو پایان گرفتم در اوج اندوه در عمق دردم حال و هوای عرفان گرفتم بی معرفت ها آسوده باشید از بودن او ایمان گرفتم سر میدهم من بر پای این عشق از بس کنارش سامان گرفتم با هر گناهی بی وقفه از او فرصت برای جبران گرفتم از هر که جز او خیری ندیدم هرچه دویدم کمتر رسیدم قربان او که نازی ندارد با من

کاش همه آدمای شهر حسمو میفهمیدن حالمو میپرسیدن کاش تورو پیش خودم میدیدم زل میزدم تو چشمات باز با تو میخندیدم تورو با حسم روحمو عمرمو جونم با رگو قلبمو خونم دوس دارم تورو با قلبم با تمام وجودم یجوری که نبودم دوس دارم دوس دارم که ببینمت منو آروم آروم ب

این لحظه پیشِ تو ، اینجا همین ساعت دیدارِ آخر نیست ، میبینمت اما من حتم دارم که ، این بارِ آخر نیست هم سخت غمگینم ، هم خیلی آرومم توو لحظه یِ رفتن ، حرفای ِمنطقی بی معنیه واسه ، دیوونه مثلِ من هیچکس نمیتونه تو رو از من بگیره حتی همین جاده که داره با تو میره